جلسه ۱۳۷

تفاوت بین مستحبات چیست؟، همه‌اش سرش به پایین است، هیچ وقت چشم به دورانداز ندارد، هیچ وقت چشم به فضا ندارد، فقط چشم به پایین دارد، فقط نظر به این و نظر به آن، این بد است، این خوب است¹. 

یک دفعه در شب‌های ماه مبارک بود گفتم که انسان در مقام عبودیت اصلاً نباید نگاه کند ببیند که مولا به چه چیزی امر و از چه چیزی نهی کرده است. چه چیزی مورد عقاب است و چه چیزی مورد ثواب است، آن‌که مورد ثواب است در چه مرحلهای و آن‌چه که مورد عقاب در چه مرتبهای است، اصلاً انسان نباید به این نگاه کند، فقط باید ببیند که مولا از او چه میخواهد! تمام شد. چه چیزی او را به او میرساند ، خب طبعاً همه چیز در آن هست، مشخص است که هیچ وقت حرام انسان را به مولا نمیرساند. و خود به خود حرام و مکروه از او ترک خواهد شد. یعنی وقتی که انسان از این افق بیرون بیاید، دیگر محرمات و واجبات و این‌ها همه در یک مقام پایین‌تر قرار مي‌گیرد، همه در یک فضای پایین‌تر قرار می‌گیرد، خیلی عجیب است!!

ما در این دنیا زندگی میکنیم برای این‌که از این دنیا نفع ببریم، خیلی هم خوب است، المجاز قنطرة الآخرة ، الدنیا دار ممرٍ و الآخرة دار مقرٍ و خذوا من ممرکم لمقرکم²، خب این خیلی خوب است. همه باید همین‌طور باشند. بسيارخوب! 

صوفى ابن الوقت باشد اى رفيق نيست فردا گفتن از شرط طريق³

انسان ميخواهد که این دنیا را توشهای برای آخرت قرار بدهد. ببینید اختلاف افق را میخواهم عرض بکنم، که اصلاً تا چه مرتبهای انسان میتواند اختلاف پیدا بکند، حالا برحسب فهمی القاصر، البته مسائل دیگرش را ما نمی دانیم. این‌قدر تشخیص میدهیم که چیز خوبی است. انسان هر روز، را باید به عبادت بگذارند، به رضای خدا و این در پرونده برای آخرت میماند، روز شنبه را به عبادت بگذارند یکشنبه، همین‌طور دوشنبه و همین‌طور تا این‌که بالاخره این پرونده به انتهاء برسد و مُهر ختم بر او نهاده بشود و دیگر در آنجا الیوم دار الحساب و لا دار العمل⁴، است و مسأله در آنجا جلو بیاید و مطرح شود.