مرتب سازی:
جلسه ۱۳۹
2در اینجا إستحباب در مراتب نازل است. اما یک وقتی استحباب، استحباب خیلی اکید است که مسأله خیلی مهم است، فرض بکنید که من باب مثال إستحباب دعای روز عرفه، إستحباب صوم روز عرفه، یا إستحباب روزه در جمعه اوّل ماه رجب كه همان لیلة الرغائب است این روزه های بسیار مستحب و خیلی أکید است، ما می بینیم که دستورات أکید راجع به این قضیه ها آمده، یا أعمال که در شبهای قدر به خصوص شب بیست و سوّم که اصلاً بعضی ها گفتند توجه و پرداختن به آن أعمال در یک همچنین شبهای خاصی اصلاً به قضیه سعادت و سرنوشت انسان برمی گردد.
دیگر این معلوم است که با إستحباب پنیر و گردو فرق میکند دیگر. این یک مسئلۀ مشخصی است، ولی ما می بینیم بالاخره در هر دو مورد تشویق شارع است، حالا آن تشویق، تشویق مؤکد است به او می گویند استحباب مؤکد. آن تشویق، تشویق غیر مؤکد است به او می گویند استحباب غیر مؤکد.
اینطور نیست که آن إستحباب مؤکد مانع بشود از بیان شارع نسبت به غیر مؤکد، آن به جای خود این هم به جای خود. بله یک وقتی در تعارض بین دو استحباب ما می بینیم که شارع یکی را بر دیگری مقدم کرده، مثلاً در دعای روز عرفه داریم که اگر بخواهد در افراد حالت ضعف پیدا بشود بهتر است که روزه نگیرند و به دعا بپردازد چون دعا در آن روز، آن جنبه مقربیتش و جنبه توجیهش و جنبه تنبیهش و جنبه آن تثبیت انسان در آن موقعیت خاص، آن اهمیتش بیش از صومی است که در آن روز گرفته ميشود، دعا به یک نحوی است که انسان حتماً باید در روز عرفه با آن شرایط خاص این دعا را به جا بیاورد که این دعای سیدالشهداء علیه السلام در روز عرفه بسیار بسیار دعای عجیبی است. خیلی دعای عجیبی است، اصلاً تمام فراز و نشیب زندگی انسان، مطالب، مسائل، قضایا، که در زندگی در سر راه انسان قرار می گیرد، یا خداوند از سر راه انسان برمی دارد، چگونه او را به خود نزدیک می کند، چه وسائل و اسبابی را خداوند برای توجیه او به سمت خودش فراهم ميكند، خیلی دعای عجیبی است، خلاصه او دستگیری می کند.