جلسه ۱۴۰

بنابراین مجتهد باید چه کار کند؟ مجتهد در این‌جا باید صریحاً فتوا به فقط وجوب یا استحباب یک عمره در یک ماه بدهد؛ وجوب در صورتی که از خارج از مکه بخواهد وارد بشود و استحباب بنابر این‌که در خود مکه باشد، آمده عمره را انجام داده و بعد ماه شعبان می‌رسد و هنوز از مکه خارج نشده خب یک عمره هم برای ماه شعبان انجام می‌دهد، یا وجوب عمره یا استحباب عمره و نمی‌تواند در این حال مجتهد [غیر از این را] به مقلد بگويد. 

من اشتباه کردم آن مرتبه قبل گفتم انسان می‌تواند که در صورت اصرار بگوید [که بعد از عشره می توان عمره انجام داد]، آن را من بنابر فرض گذاشتم. ولی گفتم که حالا به خود ادله که برسیم آن‌جا باید بگوییم، با توجه به این مطلب و به ادله، فقط و فقط تنها راه منحصر بفردی که برای مجتهد در فتوا و استنباط می‌ماند این است که فتوا به وجوب یا به استحباب عمره مفرده برای هر یک شهر بدهد و لا غیر، این که عشرة ایام را بیاید بگوید اگر خیلی دلت می‌خواهد، اگر خیلی اشتیاق داری، انجام بده مجتهد جایز نیست این مطلب را بگوید! فقط می‌تواند این را بگوید. چون بیش از این در این‌جا ما نمی‌توانیم استفاده و استنباط کنیم.

حالا از کجا این قضیه درآمده و این عمره مفرده را همین‌طور آقایان به طور متکرر می‌روند انجام می‌دهند بنده دیگر نمی‌دانم! ادله همین است که در این‌جا ذکر کردیم، البته تقريرات را رفقا بروند مطالعه بکنند ببینند که آیا نسبت به این مطلبی هست؟ آنچه که هست، فقط همین روایت علی بن ابی حمزه است، دلیل غیر از این نیست. که قدرت مقاومت و تعارض در قبال این همه روایاتی که مربوط است را ندارد. این نحوه بیانی که ما نسبت به تفسیر و توضیح تاریخی روایات عمره کردیم این مطلب را می‌رساند که ائمه علیهم السلام خودشان عمره مفرده متکرره در ماه انجام نمی‌دادند و اصحاب آن‌ها هم عمره مفرده متکرره انجام نمی‌دادند.