جلسه ۱۴۰

لذا در باب کفارات رقبه غیرمؤمنه هم ایراد ندارد آن هم در مقام إعْتِقْ رقبةً قابل تأدیه است، بنابراين، این دو حکم و دو دلیل هر دو می‌شوند مثبت، هیچ کدام نافی دیگری نيست. یعنی دلیل مقیَد، مقیدِ مطلق نیست، مقَید مثبت است، مثبت تکلیف خودش است، آن مطلق هم مثبت تکلیف خودش است، البته در رقبه مؤمنه این استحبابش آكد است و آن از نظر تأدیه آکد است، ممکن است در این‌جا این گفته بشود که بله تشریع برای آن عمره در هر شهری یک مرتبه است ولی منافات ندارد با ادله کلی که آن ادله کلی، ادله عامه که دلالت بر استحباب کلّ نُسُکٍ یا نُسْکٍ یا فرض کنید که عبادة یا فرض کنید فی کلُّ امرٍ مقربٍ، کلّ امرٍ که موجب ابتهال و توجه مکلف می‌شود ، این از این نقطه نظر منافات ندارد.

پس انسان از باب تشریع آن عمره مفرده را انجام می‌دهد بعد هم می‌رود ده تا عمره دیگر را هم انجام می‌دهد و آن‌ها از باب چیست؟ از باب که هر عبادتی مقرب است، از باب نفس مقربیت. 

از این نقطه‌ نظر نسبت به این مطلب اشکال شده، دلیل اشکال بر این قضیه این است که ما در جایی می‌توانیم، دلیل این مسأله را بپذیریم، که در نقطه نظر دلالت دلیل در ادله دیگر، اثری نسبت به مقربیت و نسبت به استحباب اصل هر عمره باشد، یعنی در یک مقام، دلیل این داریم که لکل شهر عمرة و از آن‌طرف هم یستحب کل عمرة لله، تقربْ الی الله بالعمرة، ان‌ْستطعتَ ...، كه آن لکل شهر عمرة این دلالت بر استحباب یا حتی وجوب عمره برای ورود در حرم دارد، ولی آن استحباب کلی برای عمره دلالت بر شخص مقیم در مکه دارد، کسی که بخواهد ده تا انجام بدهد یا برود و بیاید و این‌ها، توجه می‌فرمایید؟ که آن قضیه تشریع لکل شهر عمرة، این فقط ناظر بر کسی است که در یک ماه از مکه خارج بشود، از مکه که خارج می‌شود می‌خواهد وارد مکه شود، چطوری که امام فرمودند که: یدخل مُحْرِماً و یخرج مُحِلاً، به این کیفیت، ولی در جایی ما روایت عامه در این‌جا نداریم که دلالت بر استحباب یا حتی دلالت بر ورود بکند، تا آنجایی که من گشتم پیدا نکردم، حالا رفقا می‌خواهند راجع به این قضیه بگردند، باز ما هم می‌گردیم، من وسائل و اين ها را هم گشتم اصلاً روایتی در این زمینه نبوده، روایات فقط منحصر به همین مسائل بوده. درست شد؟