جلسه ۱۴۰

در جایی‌که، قطعا نود درصد افراد [بیش از ده روز] در مکه می‌مانند بعد از ده روز از عمره می‌توانند عمره ثانیه را از مسجد تنعیم انجام بدهند، یک روایت نداریم که امام بگوید بعد از ده روز برو انجام بده! اگر در این‌جا، این مطلب صحیح بود امام علیه السلام می‌فرمود که: تشریع در هر ماهی یک عمره است، و اگر وارد مکه بشوی به نحو وجوب باید یک عمره انجام بدهی، بعد هم اگر ده روز ماندی برو عمره بعدی را انجام بده. 

چرا حضرت در مقام بیان آن هم به صورت روایت مستفیضه، یک مورد ندارد، ائمه ندارند که شما می‌توانید و مستحب است در ماه بیش از یک عمره انجام بدهید، این دلیل بر این است که تشریع عمره در ماه فقط منحصراً یک مرتبه بوده و غیر از آن نبوده است و بیش از آن مورد رضای شارع نیست.

خب شما نگاه کنید از زمان امیرالمؤمنین لکل شهر عمرة، فی کل شهر عمرة، امام رضا: فی کل شهر عمرة، لکل شهر عمرة، امام موسی بن جعفر: لکل شهر عمرة، امام صادق: فی کل شهر عمرة، یک روایت نداریم بگوید که ده روز، کل عشرة ایامٍ عمرة، پس بنابراین در این‌جا وقتی که ما نگاه می‌کنیم از مجموع این روایات یک روایت است آن هم روایت علی بن ابی حمزه است که وقتی از حضرت سؤال می‌کند که؛ کمتر از یک ماه نمی‌شود؟ حضرت می‌فرمایند: لکل عشرة ایامٍ عمرة، پس معلوم است که عمره عشرة ایام اصلاً منظور شارع نیست، قطعاً عشرة ایام نیست.

حالا در این‌جا شارع ارفاقاً آمده از باب حسن فاعلی نه از باب حسن فعلی این را فرموده، در این گونه موارد فقط و فقط توجیه برمی‌گردد به حسن فاعلی نه به حسن فعلی، که بله حالا دلش می‌خواهد، شارع دل او را نمی‌شکند، که حالا آمده و می‌خواهد انجام بدهد، التماس دعا به او گفتند و سفارش کردند و ما را هم دعا کن و به جای ما هم یک عمره انجام بده.