جلسه ۱۴۲

یکی میآید، توبه میکند، - خدا به داد ما برسد، خدا به داد ما برسد، ما همه این‌ها را به خودمان تطبيق میکنیم- یکی میآید توبه میکند امّا میگوید خب حالا که ما توبه کردیم آقا یک خرده خلاصه چشمانت را ببند، درست است ما حالا توبه کردیم، ما حالا آمدیم، بالاخره یک رحمی‌ هم گفته‌اند، حالا شمشیر را بکشی نمیدانم این‌که نشد کار، تو هم یک خرده حالا رحم کن! حضرت این‌جا به او می‌گویند که اگر حالا انجام دادی خب بهتر کردی به اصطلاح این رضاي خدا را هم درك کردی و حالا نکردی هم نکردی، یکی میآید حالا توبه میکند و فلان و میآید خدمت حضرت و دست حضرت را هم میبوسد، ولی میگوید بابا گذشتهها گذشته، صلوات بفرست و بقیهاش را... اصلاً نمیتواند، حضرت میفرماید درست است بابا هر کاری تا حالا کردی! نمازت را میخواهی قضا بکن، می‌خواهی نکن!!! 

این‌جا باید فقیه این [عقل] را بکار بیندازد، باید بداند که مطلب از چه قرار است، یا این است، همانطوری که عرض کردم، یا این‌که در مسئله نصب مطالب مقول به تشکیک است، یک کسی آن عنوان نصب، آن‌طوری که باید به او اطلاق شود نمیشود، بله شنیده و این‌ها، شاید گاهی مثلاً یک حرفی هم زده، یک اهانتی هم کرده ، خب نمیتوانیم بگوییم که این مرتبهاش خیلی شدید است، حضرت می‌گویند کارهایت درست است، یا این‌که یک نفر هست كه خب گاهگاهی حرفی هم زده و در مجلس هم شرکت کرده و یک اهانتی هم کرده، حضرت میگویند خب حالا کردی دیگر، توبه کردی ولی خب مثلاً انجام بدهی خوب است، دوباره تکرار کنی، یک وقتی یکی نه اصلاً طرف خودش پای کار است! پای کار بوده، خودش یک رکن بوده، خودش یک قائد بوده، حضرت میفرماید آقا خیلی کارت خراب است برو بابا، هر کاری که تا حالا کردی همه را در دریا بریز و برو دوباره شروع کن و انجام بده و طرف هم میرود، درست آمده و میرود! خود مراتب نفس مختلف است، همان‌طوری که قبلاً عرض کردیم یا به آن شکل یا به این شکل این درجات فرق میکند، فقیه باید بفهمد، چرا حضرت آن‌جا این‌طور فرموده؟ این‌جا اینطور فرموده؟ موارد عدیدهای داریم که در فقه نباید به یک روایت فقط نگاه کرد، موارد بسیار زیادی، وقتی که یک روایتی باید فقیه نگاه کند این روایت در چه شرائطی آمده، در چه زمانی آمده، کی آمده این مسئله را از حضرت سوال کرده؟ هر کدام این‌ها خیلی فرق میکند.