جلسه ۱۴۲

یا سلام به مصلی، سلام به مصلی این خب کراهتش از همین باب است که مصلی در حال توجه است و سلام گرچه یک امر عبادی است ولی این امر عبادی باید در جای خودش قرار بگیرد و خیلی مسئله، مسئله مهمی‌است، بسیار بسیار مسئله مهمی‌است و خیلی کاربرد دارد و خیلی موارد در فقه داریم که باید انسان متوجه باشد و ببیند که این تکلیف در چه خصوصیتی و با چه شرایطی آمده است.

خب در این جا میبینیم که شارع حکم به بطلان نمیکند،چرا كه اگر حکم به بطلان بکند خب طبعاً پاسخ سلام واجب نیست درحالی که میگویند پاسخ سلام را باید داد. ولی آن کراهت دارد. فقها در این باب همچنان که عرض شد حکم به اقلّ ثواباً کردند، یعنی ثواب که به معنای ترتب تقرب و ترتب تجرد است بر این مسئله بار میشود منتهی به نحو کم، نه به نحو زیاد و کما هو حقّه. 

راجع به این قضیه عرض شد که این مسئله باطل است و محل ایراد، زیرا ثواب هر چه شما می‌خواهید آن ثواب را در نظر بگیرید و هر چه برای ثواب موضوعیت قائل بشوید چه بنابر آنچه که بین عوام و حتی غیر عوام رائج و دارج است که ثواب عبارت است از یک اعطاء عوض در مقابل عملی که مکلف انجام میدهد که عبارت است از نعمات الهیه باشد در آخرت، و نعمات الهی در قیامت مانند همین مسائلي که تذکرش در آیات و روایات و این ها آمده و بهرهمندی از نعمات بهشتی که خب اینها به همان ثواب‌ها یعنی بذل و عطا و بخشش الهی در قبال عمل مکلف است در دنیا، که ثواب بدهند، که این مسئله موجب باز خدشه است. خب من همان طوری مسلسلوار عرض میکنم و دیگر بحث را امروز تمام کنیم، مثل این که یک قدری طول کشید، قبلا در اطراف و جوانبش صحبت شد.