لزوم توأم بودن مباحث علمی با مباحث عملی

أعوذ بالله من الشیطان الرّجیم

بسم الله الرحمن الرَّحِیمِ

تأثیر افراد لوطی‌منش در بقاء دین

خدا مرحوم پدرمان را بیامرزد، تعبیری داشتند که بارها این تعبیر را می‌فرمودند:

اگر همین افراد باباشمل و لوطی و امثال‌ذلک نبودند، تابه‌حال اثری از دین باقی نبود!

همین لوطی‌منش‌ها، باباشمل‌ها، ـ نمی‌دانم که در عربی چه تعبیری برای لوطی‌منش می‌آورند ـ همین افرادی که ظاهر مناسب ندارند ولی باطنشان خوب است، توجه می‌کنید؟! امثال حُر! حر قبل از اینکه به کربلا بیاید، آدم بزن‌بهادر، آزاد و لوطی‌منش بود!

تلمیذ: در عربی شاید تعبیر به شَطّار شود.

استاد: شطّار در عربی به چه معناست؟!

تلمیذ: قاطع الطریق.

استاد: قاطع الطریق که حرامی است و حرامی فرق می‌کند!

تلمیذ: به زبان محلی [لبنان] به فرد لوطی‌منش أذعَر می‌گویند.

استاد: بله، أذعر به معنای فرد لااُبالی می‌باشد که باطنش خوب است، آخر حرامی‌ها باطنشان هم [بد] است، حالا ممکن است که [استثناء] هم پیدا شود ولی باطنشان بد است، در فارسی لوطی‌منش و لوطی می‌گویند.

اگر در کتاب وظیفۀ فرد مسلمان راجع به مرحوم طیّب مطالعه کرده باشید،¹ این شخص را لوطی می‌گوییم، کسی که ظاهرش خیلی مناسب نیست، در قهوه‌خانه و... است، [اما باطنش خوب است] تعریفی که مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالیٰ علیه ـ در این کتاب از طیّب می‌آورند، همین عبارت است که او اهل همه چیز بود ولی باطن صافی داشت، مورد اعتماد محل بود، افراد محل به او مراجعه می‌کردند، وقتی به مسافرت می‌رفتند، کلید منزل را به او می‌دادند یعنی چنین شخصی بود. به‌عکس شعبان جعفری که آدم خیلی نامردی بود، طیّب هم پهلوان و بطل بود ولی آدم مردی بود، باطنش [خوب] بود.

[شعبان] خیلی پهلوان و کشتی‌گیر بود، دست خیلی قوی‌ای داشت، من از شخصی که با جعفری آشنا بود شنیدم که او به من گفت که از نامردی‌ها و کارهای خلافش این بود که وقتی می‌خواست حریفش را بزند، به‌نحوی حریف را در تنگنا قرار می‌داد و تعمداً کاری می‌کرد که به نخاعش آسیب برسد، به‌خاطر اینکه تا آخر عمر حریف را از زورآزمایی و مصارعه و امثال‌ذلک بیرون کند، با همان قدرتی که داشت چنین کاری نسبت به حریفانش انجام می‌داد! معلوم است که باید آدم خیلی پست و بی‌همه‌چیزی باشد، وقتی که زدی، زدی دیگر! حالا با این بدبخت چه‌کار داری که این‌طور کنی؟! ولی طیّب این‌طور نبود.