روش بحث خارج

شما در چنین شرایطی ملاحظه می‌کنید که در زمان تمام ائمه علیهم السلام که اسوۀ ما هستند چنین قضیه‌ای وجود نداشت که شخصی نقل کند مثلاً برای محمد بن ابی‌عمیر چهلم یا هفتم یا سال گرفته باشند یا برای محمد بن مسلم یا بزنطی فلان کار را کرده باشند یا برای أبی‌حمزۀ ثمالی مجلس گرفته باشند چنین مطلبی نیست. حتی یک مورد هم نداریم که امام علیه السلام بفرمایند که مجلس بگیرید درحالی‌که این مسئله قضیه‌ای نیست که فقط یک مورد داشته باشد بلکه حداقل باید روزی صد یا هزار مورد داشته باشد؛ این مجلس بگیرد و آن بگیرد و دیگری بگیرد. توجه کردید؟!

آنچه که داریم این است که می‌بینیم مثلاً امام صادق¹ و امام رضا² علیهماالسّلام هر سال عاشورا را احیاء می‌کنند؛³ امام باقر علیه السلام می‌فرماید که هر سال در منیٰ برای من روضه‌خوانی کنید.⁴ این قضیه نشان می‌دهد که اصلاً به‌طورکلی در مسئلۀ اربعین هیچ چیزی وجود ندارد درحالی‌که اربعین می‌توانست برای سایر ائمه علیهم السلام و امثال‌ذلک بوده باشد؛ یعنی برخلاف تمایل قلبی افراد چون افراد تمایل دارند. مگر نمی‌بینید؟! سالگرد مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالیٰ علیه ـ بود، همین افراد قوم‌وخویش به من گفتند که ما می‌خواهیم سالگرد بگیریم گفتم که من شرکت نمی‌کنم گفتند: «ما اصلاً می‌خواهیم فقط اقوام را دعوت کنیم.» گفتم: «خودتان می‌دانید ولی من نمی‌آیم.» من همین‌جا بودم و بعداً رفتم.

این چیزی است که اصلاً تمایل به این قضیه هست! نه اینکه فرض کنید حالا یک چیز مورد نفور افراد باشد و نسبت به آن هم امر و تأکیدی نیامده باشد. اصلاً افراد می‌خواهند چنین قضیه‌ای انجام شود و تمایل دارند؛ می‌گویند که خیر و ثوابش هم برسد. در چنین جریانی شما می‌بینید که اصلاً ائمه علیهم السلام نسبت به این قضیه هیچ اقدامی نکرده‌اند و هیچ تأکیدی نسبت به این مطلب نداشته‌اند؛ این نشان می‌دهد که مورد رضای شارع نیست. می‌گویند: «طلب مغفرت چه عیبی دارد؟!» آیا امام صادق علیه السلام این را نمی‌فهمد و تو می‌فهمی؟! آیا امام سجاد علیه السلام نمی‌فهمد و تو می‌فهمی که این مجلس، طلب مغفرت دارد یا ندارد؟! یک بچۀ پنج‌ساله هم این را می‌فهمد دیگر نیازی به امام و پیغمبر و جبرائیل و میکائیل ندارد در عین اینکه طلب مغفرت است و به او می‌رسد اما یک مورد هم نبوده است چرا؟! چون نباید باشد و اینها نکات اساسی است.