روش بحث خارج

شما از کجا آورده‌اید که «إنَّ مَنْ سَلَکَ طریقاً»؟! کجای این روایت چنین مطلبی دارد که شما به‌عنوان کلی می‌گویید و بعد هم چنین شبهه‌ای پیش می‌آید و این‌طور فتوا می‌دهند؟! اوّلاً در خود مدینه‌اش ایراد هست آن‌وقت ما می‌آییم کل قضیه را سرایت می‌دهیم، درحالی‌که افرادی که از اطراف‌واکناف می‌آیند عبور همۀ آنها که از مواقیت نیست بلکه عبورشان از راه خودشان می‌باشد؛ هر کسی راه خودش را می‌آید ولی برای اینکه وارد حرم شود و احرام ببندد، باید به میقات خودش بیاید؛ ذوالحلیفة، قرن المنازل، وادی عقیق و امثال‌ذلک، برای مدینه هم مسجد شجره است و اگر مسجد شجره نباشد، می‌گفتند: «مسجد شجره و محاذاتش» درحالی‌که ما چنین چیزی نداریم، توجه می‌کنید؟!

اینکه ما در روایات نداریم کسانی که از هر طرف، اطراف‌واکناف به‌سمت مکه حرکت می‌کنند می‌توانند به‌جای اینکه مسیر خودشان را طولانی کنند و مشکل فضا، سرما و گرما را به خودشان بخرند و راهشان را کج کنند و بیایند دلیل بر این است که شارع این مواقیت را وَقَّتَها و لا یغیّر رأیها و لا غیر طریقها والاّ مسجد مدینه با بقیه چه فرقی می‌کند؟! فرقی ندارد.

قبلاً عرض کردیم که اگر قرار بود این‌طور باشد، باید در تمام 250 سال زمان ائمه علیهم السلام یک روایت داشتیم که هر کسی از هرجا آمد و موازی با میقات واقع شد، لازم نیست راهش را کج و طولانی کند و به میقات برود. بله! فقط یک روایت داریم ـ یا دو روایت که آن هم شبیه هم می‌باشند ـ که مربوط به مدینه است، آن هم کسی که یک ماه در آنجا مانده است، نه کسی که به مدینه بیاید و بعد از پنج روز بخواهد حرکت کند، او هم باید از مسجد شجره احرام ببندد توجه می‌کنید؟! ما که نمی‌توانیم از پیش خودمان کم‌وزیاد کنیم. جالب اینجا است که مثلاً روایتی راجع به قبل از میقات در اینجا داریم که خیلی عجیب است و نحوۀ برخورد انسان و نحوۀ فکر و تفکر انسان را نشان می‌دهد این روایت از حنان بن سَدیر است که چند نفر آمدند با همدیگر حرکت کردند: