عدم مقبولیت عمل اصحاب

در این روایت می‌فرماید که باید انجام دهد و عملش را تمام کند.

همین‌طور، در روایت دیگر داریم:

عن علِیِّ بنِ أبِی‌حمزة کُتبتُ إِلى أبی‌عبدالله أسألُهُ عَن رجُلٍ جَعَلَ لِلّهِ عَلیهِ أن یحرِمَ مِن الکوفةِ. قالَ: «یحرِمُ مِن الکوفةِ».¹

شخصیت علی بن أبی‌حمزه

این روایت در زمانی بوده که علی بن أبی‌حمزه از موالیان بوده است ولی در زمان امام رضا علیه السلام منحرف شد و رفت و با ابوبکر و عمر محشور شد! خدا باید انسان را حفظ کند خیلی عجیب است! علی بن أبی‌حمزه وکیل موسی بن جعفر علیهماالسّلام بود. انسان وقتی که این مسائل را می‌بیند خیلی باید به خدا پناه ببرد هیچ اعتباری نیست بر اینکه انسان بتواند تا آخر به یک حساب باشد.

می‌گویند که فلان شخص سالیان دراز با فلانی بود؛ بود که بود، الآن چیست؟! فلان شخص این‌همه مدت بزرگان را درک کرده بود و ریشش سفید است، خب باشد! اصلاً ریشش حنایی باشد! الآن در چه وضعیتی است؟! علی بن أبی‌حمزه در شهر خودش محل رجوع همۀ مردم، مورد اعتماد ائمه علیهم السلام و وکیل موسی بن جعفر علیهما السلام بود که وقتی زمان امامت امام رضا علیه السلام شد، همه چیز را انکار کرد و اصلاً جزء واقفیه و هفت امامی‌ها شد؛ گفت که حضرت فوت نکرده‌اند بلکه غیبت کرده‌اند و بعداً مراجعت می‌کنند، عده‌ای را هم به‌دنبال خود جمع کرد، مردم به او اعتماد داشتند، آنها را منحرف کرد. عدۀ زیادی را منحرف کرد چون مردم به او نگاه می‌کردند و می‌دیدند که وکیل موسی بن جعفر است، سالیان سال وجوهات پیش او می‌بردند. حضرت به او فرمودند: «آن [وجوهاتی که] نزد تو است را برای ما بیاور و به ما بده»، تا امروز این‌همه وجوهات و بیاوبرو، محل اعتبار مردم بودن اما یک‌دفعه حضرت می‌فرمایند که اینها در زمان پدرم بود، بنده نمی‌خواهم شما وکیل من باشید، دلم نمی‌خواهد! وجوهات را به خودم برگردان.² شاید اگر برمی‌گرداند حضرت ابقاءش می‌کرد. البته خود حضرت می‌دانند که چه کنند ما که خبر نداریم، حالا یا ابقاء می‌کنند یا نمی‌کنند. ببینید او در این مدتی که در اینجا بود چقدر کسب کرد؟! هیچ! قضیه این است! این مدتی که در وکالت امام بود، آیا حرکتی کرد؟! آیا رشد و ترقی کرد؟! یا اینکه فقط یک ظاهر و حالتی برای خودش داشت؛ یک ارادت ظاهری نسبت به امام که آن ارادت، قلبی نبود. اگر قلبی بود دیگر امام رضا علیه السلام با موسی بن جعفر علیهماالسّلام چه فرقی می‌کند؟! چه تفاوتی می‌کند؟! چون این ارادت، ارادت ظاهری بود می‌بینید که یک‌دفعه وقتی که آنچه با نفس و انانیت مخالف است، جلو می‌آید [باطن خود را نشان می‌دهد].