کیفیت حج اجیر
کیفیت حج اجیر
9لذا ما در خیلی از موارد میبینیم که اصلاً این فقهاء براساس سلیقۀ خودشان مطالب را کموزیاد کردهاند، ما در روایات نداریم؛ یعنی در روایت نیست که مثلاً فلان کار را انجام دهید. در این قضیه ما زیاد داریم که حکم براساس [سلیقه است]. مثلاً من یک وقت در یک جا میخواندم که مرحوم آقای بروجردی گفته بودند که وقتی شخص جُنُب از حرام، غسل انجام میدهد باید با آب سرد باشد.1 یعنی زیر صفر درجه؟! تا دیگر از این غلطها نکند! حالا دلیلش این است که وقتی در حین غسل آب گرم باشد، عرق میکند، بنابراین مسئلۀ عدم جواز صلاتیّت با وجود [عرق] برای او پیدا میشود وگرنه در این مسئله هیچ دلیل دیگری ندارد. لذا باید با آب سرد غسل کند تا اینکه بدنش خشک شود، متابولیسم پایین بیاید که دیگر عرق نکند! البته عرق جُنب از حرام نجس نیست ولیکن نماز با آن اشکال دارد مثل موی گربه است، موی گربه نجس نیست ولی نماز خواندن با آن اشکال دارد مثل حیوان غیر مأکولاللحم. دلیل این مسئله هم ظاهراً فقط یک روایت از امام عسکری علیه السلام است که فقهاء با همین دلیل فتوا میدهند که نماز با عرق جنب از حرام اشکال دارد2 ولیکن نجس نیست.
ببینید ایشان میگویند که با آب سرد غسل کند، چرا انسان باید اینطور نظر دهد؟! روی چه حسابی؟! اولاً کسی که بخواهد غسل کند، یک ساعت زیر دوش با حرارت هفتاد درجه نمیایستد که سر تا پایش گُر بگیرد بلکه با آب چهل درجه یا سی و هفت درجه غسل میکند. از اول تا آخرش هم دو دقیقه بیشتر نیست، تا بدن بخواهد بفهمد و به مغزش برسد و غدۀ عرق بهکار بیفتد، شخص غسل کرده است و غسلهای قضای یک سال خودش را هم انجام داده است! اینها همه استحساناتی است که براساس عدم اطلاع از روح و حقیقت شریعت برای انسان پیدا میشود. کسی که بخواهد فتوا دهد و مردم را به اذیت بیندازد، صحیح نیست.
- موسوعة الإمام الخميني، (رساله توضيح المسائل آية الله العظمى بروجردى با حواشى آیة الله خمینی)، ج 1، ص 78:
«مسئله 379 ـ كسى كه از حرام جنب شده و اگر بخواهد با آب گرم غسل كند عرق مىكند، چون عرق او بنابر احتياط واجب نجس است بايد با آب سرد غسل كند، و اگر آب سرد پيدا نكند يا براى او ضرر داشته باشد، نمىتواند در بيرون آب غسل ترتيبى كند، و چنانچه بعد از آن كه تمام بدن زير آب رفت نيّت غسل ترتيبى كند و به نيت سر و گردن، بدن را حركت دهد بعد يك مرتبه به نيت طرف راست و مرتبه ديگر به نيت طرف چپ بدن را حركت دهد غسل او صحيح است.» - وسائل الشیعة، ج ۳، أَبوابُ النَّجاساتِ و الْأَوانی و اَلجُلُودِ، باب 27، ص 447، ح 10 :
«بإسنادِه إلى إدریسَ بنِ یَزْدَادَ اَلْكَفْرُثُوثِیِّ: أنّه كانَ یقولُ بالوقف فدَخل سُرَّمَنْ رَأَى، فی عهدِ أبی الحسنِ علیه السلام، فأَرَادَ أن یَسأَلَهُ عن الثّوبِ الّذی یَعْرَقُ فیه الجُنُبُ أَیُصَلَّى فیه فبینَما هو قائمٌ فی طاقِ بابٍ لانتظارِه إذ حَرَّكَه أبوالحسنِ علیه السلام بمِقْرَعَةٍ و قالَ مُبتَدِئاً: ”إن كانَ منْ حلالٍ فصَلِّ فیه و إن كانَ من حرامٍ فلا تُصَلِّ فیه“.»
- موسوعة الإمام الخميني، (رساله توضيح المسائل آية الله العظمى بروجردى با حواشى آیة الله خمینی)، ج 1، ص 78:

