آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به بررسی مبانی فلسفی و کلامی پیرامون امکان تبدل سیئات به حسنات می‌پردازند. بحث با تحلیل اولویت ماهیت نسبت به وجود و ضرورت انطباق نظام تشریع با نظام تکوین آغاز می‌شود تا روشن گردد که احکام الهی بر اساس حقایق هستی وضع شده‌اند. در ادامه، با نقد دیدگاه‌های سطحی که تبدل سیئات به حسنات را به معنای انقلاب ماهیت یا تغییر اعتبار شارع می‌دانند، به تبیین دقیق این مسئله از منظر حرکت جوهری و اتحاد عمل با نفس پرداخته می‌شود. استاد با تأکید بر اینکه اعمال انسان با نفس او معیت و اتحاد دارند، توضیح می‌دهند که چگونه توبه به عنوان یک جهش و تحول در نفس، می‌تواند کدورت‌های گذشته را به نورانیت تبدیل کند. در نهایت، این نتیجه حاصل می‌شود که عقوبت و پاداش نه بر خودِ فعلِ فیزیکی، بلکه بر اساس ظلمت یا نورانیتِ نفسِ فاعل در هنگام انجام عمل استوار است.