آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به بررسی دقیق تفاوت میان امکان ذاتی و امکان استعدادی می‌پردازند. بحث با نقد دیدگاه‌های کلامی پیرامون اولویت وجود بر عدم در ماهیات آغاز می‌شود و با تبیین این نکته ادامه می‌یابد که خلط میان شدت و ضعف وجود با اولویت و لااولویت، منشأ بسیاری از اشتباهات در مباحث فلسفی است. در ادامه، ماهیت حرکت و امور غیرقارّ مورد واکاوی قرار می‌گیرد و با استناد به مبانی اصولی، تبیین می‌شود که هر ماهیتی نسبت به اصل وجود و عدم، متساوی‌الطرفین است و امتناع یک نحو خاص از وجود، منافاتی با امکان ذاتی آن ندارد. در نهایت، استاد با تفکیک میان علیت تامه و ناقصه، توضیح می‌دهند که چگونه امکان استعدادی، امری خارجی و کیفی است که نباید با امکان ذاتی که اعتباری عقلی است، اشتباه گرفته شود. این جلسه با تأکید بر پرهیز از مجادلات بی‌حاصل و تمرکز بر اصول متقن فلسفی به پایان می‌رسد.