آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین دقیق مفهوم «امکان استعدادی» و جایگاه آن در نظام هستی می‌پردازند. بحث با تفکیک میان امکان ذاتی و امکان استعدادی آغاز می‌شود؛ امکان ذاتی وصفی عقلی و مشترک میان تمام ممکنات است، اما امکان استعدادی به کیفیت وجودی و آمادگی‌های خارجیِ موجودات مادی برای پذیرش فیض الهی بازمی‌گردد. استاد با نقد دیدگاه‌های نادرست درباره عالم تقرر ماهوی، تأکید می‌کنند که اختلاف در مراتب وجودیِ موجودات، نه به نقص در فاعلیتِ واجب‌الوجود، بلکه به تفاوت در قابلیت‌های قوابل مربوط است. در ادامه، سیر حرکت جوهری و چگونگی تبدل صور ماهوی با تکیه بر اراده واحده الهی بررسی می‌شود. این جلسه در نهایت به این نتیجه می‌رسد که اگر امکان استعدادی نبود، باب فیض و استمرارِ نزول برکات در عالم ماده بسته می‌ماند و بسیاری از حقایق در کتم عدم باقی می‌ماندند.