آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به بررسی دیدگاه رواقیون و مشائیون پیرامون مسئله تشکیک و وحدت کیفیات می‌پردازند. بحث با تبیین این نکته آغاز می‌شود که چگونه حقیقت وجود، با وجود کثرت و تفاوت مصادیق خارجی، یک حقیقت واحد و یکسان باقی می‌ماند. استاد با بهره‌گیری از مثال‌هایی همچون مراتب حرارت و نسبت ابوّت، نشان می‌دهند که تفاوت در شدت و ضعفِ افراد، موجب تغییر در حقیقتِ آن ماهیت نمی‌شود. در ادامه، تفاوت دیدگاه مشائیون و رواقیون در مسئله اشتداد مورد تحلیل قرار می‌گیرد و این نتیجه حاصل می‌شود که بنا بر مبنای رواقیون، مراتب مختلفِ یک حقیقت، موجب تعدد انواع نمی‌گردد. این جلسه با تأکید بر این اصل که اختلاف در افراد خارجى، به عوارض بازمی‌گردد نه به ذاتِ حقیقت، به تبیین دقیق جایگاه رواقیون در فلسفه می‌پردازد تا مخاطب بتواند نسبت میان وحدت ماهیت و کثرت مراتب را در عالم خارج به‌درستی درک کند.