هدف پروردگار از خلقت انسان

حكایت زیبای بهلول و هارون‌

بهلول پسر خاله یا پسر عموی هارون بود، كه دیوانه هم بود. روزی در حالی‌كه یك درهم دستش بود به سرعت وارد قصر هارون شده و از تخت هارون بالا رفت‌ وخُب، چون شخص معروفی بود درباری‌ها راهش می‌دادند جلو رفته و به هارون گفت: 

«بگیر!» هارون دستش را گرفت، آن یك درهم را گذاشت كف دست هارون، برگشت آمد پایین.

هارون گفت: «ببینم چه شده؟» گفت: «امروز كسی این یك درهم را به من داده، گفت: این را بده دست گداترین مردم، و من دیدم تو گداترین مردمی!»

گفت: «ای بابا! این چه حرفی است؟! چه دروغی است؟!» گفت: «خُب! همه مردم دارند گدایی می‌كنند، تو از آنها گداتری، چون آن گدایی می‌كند به صد تومان، آن گدایی می‌كند به هزار تومان، آن گدایی می‌كند كه یك قافله را می‌زند، و تو در اینجا نشستی از همه مردم گدایی می‌كنی، از همه مردم اختلاس می‌كنی، پس تو گداترین مردم هستی.»

اگر خدا می‌خواست تو را هم این‌طور می‌كرد، و الحَمدُ لِلَّه نكرد.

درخواست به فعلیت رسیدن استعدادات از حضرت پروردگار

خدایا تقاضا می‌كنیم این حال را برای ما نگه داری! و دیگر اینكه این استعدادهای ما، همه‌اش به فعلیت نرسیده، اگر رسیده بود ما در آرامش بودیم، ولی در آرامش نیستیم، باز هم از تو طلب داریم، انتظار داریم، و از تو تقاضا می‌كنیم كه آن قابلیت‌ها را هم به فعلیت برسانی.

خدایا! ما تو را می‌خواهیم، و از تو انتظار داریم، و تو را دوست داریم، همین! خودمان در خلوت و جلوت به خود می‌آییم، می‌فهمیم كه آنچه در عالم وجود ما را اشباع كند، سیر كند، سیراب كند، راحت كند، جز وصول به تو، و جمال تو و لقاء تو و زیارت تو چیزی نیست؛ و این چیزی نیست كه الآن برای ما پیدا شده باشد، این استعداد را تو در ما گذاشتی و الّا طلب برای ما نبود، ما طالب این معنا نبودیم.