اهمیت احترام ذوی‌الحقوق

اینجا بیاوبرو خیلی اهمیت دارد: هرچه ‌عمامه بزرگ‌تر شود، اهمیت بیشتر است! هرچه ریش بلندتر باشد، سفید باشد و ارسال در لحیه¹ باشد، اهمیت بیشتر است. نعلین زرد موجب اهمیت است. بیاوبرو و مجالس روضه و مجالس عید و عیدی دادن و گریه و هیئات خیلی مهم است. رفع حوائج مردم و [اینکه] انسان دفتردستکی داشته باشد و ارباب حاجات بیایند و بروند، اینها همه مهم است! اما آن‌طرف چه خبر است؟! آن‌طرف نگاه می‌‌‌کنند این شخص چقدر در این مسائل اخلاص دارد! به این چیزها نگاه نمی‌‌کنند؛ به اخلاص نگاه می‌‌‌کنند!

مقام غلام امام سجاد براساس معیار الهی

یک‌دفعه ممکن است این شخص با این بیاوبروی عجیب، آن‌طرف فقط همین‌قدر است: به‌اندازۀ دو سانت! اما از آن‌طرف غلام حضرت سجاد که طویله‌دار حضرت است، [نزد خدا مقام بالایی داشته باشد]. خانه طویله داشت و او طویله‌دار بود؛ به قاطر و اسب و شتر و مرکبِ حضرت جو می‌‌‌داد؛ همین! ولی این غلام از این بیاوبروهای رجال حدیث مثل ابوحمزۀ ثمالی‌ها و سعید بن مسیّب‌ها [نداشت]. آن دنیا می‌‌‌بینید [مقام] آن غلام تا کجاست! اما آن سعید بن مسیّب و اینها تا کجا هستند!

البته سعید بن مسیّب آدم خوبی بود؛ از شیعیان بود. او روایتی از پیغمبر شنیده بود که هرکس دو رکعت نماز در مسجد و جای خلوت و روز جمعه و ظاهراً در هنگام باران بخواند، ثوابش چقدر است. آن روزی که حضرت سجاد از دنیا رفتند و جنازه را تشییع کردند، همۀ مردم مدینه برای تشییع بدن حضرت سجاد آمدند. او دید موقع خوبی است [چون] ‌دیگر در مسجد کسی نیست و مسجد مدینه خالی است. گفت برویم یک گوشه دو رکعت نماز را بخوانیم. ظاهراً باران هم می‌‌‌آمد. آن تشییع جنازه را رها کرد و آمد و شروع کرد نماز خواندن! البته بعد می‌‌گوید: «دیدم که یک‌دفعه ملائکه تکبیر می‌‌گو‌یند. وقتی ملائکه تکبیر می‌‌گویند، اهل زمین هم تکبیر می‌‌‌گفتند؛ اول آنها می‌‌‌گفتند بعد این مردم. همین‌طور الله‌اکبر الله‌اکبر می‌‌‌گفتند و بدن حضرت را [تشییع می‌کردند].»² حالا او ادراکش این‌قدر است؛ یعنی تشییع حضرت سجاد را رها می‌‌کند تا دو رکعت نماز در مسجد مدینه بخواند برای اینکه به فضیلت برسد!