اهمیت احترام ذوی‌الحقوق

من که الان این آب را می‌‌خورم، اگر دهان من باز نباشد، آب وارد معدۀ من نمی‌‌شود. باید دهان من باز باشد. حالا اگر من دهانم بسته باشد، هرچه [کنار] دهان خودم ببرم وارد معده نمی‌‌شود؛ یعنی راه طبیعی ورود آب به معده دهان و حلق است. این یک مسیر طبیعی ا‌ست. حالا اگر این بسته باشد، از کجا می‌‌خواهی وارد معده کنی؟ وارد نمی‌شود.

قضیه، قضیۀ تکوینی ا‌ست! ولو اینکه ممکن است انسان نسبت به بعضی از قضایا معترض باشد؛ من این را نفی نمی‌‌کنم. [مثلاً] سلیقه‌ها فرق می‌‌کند یا اینکه راه به کیفیتی است که انسان این راه را نمی‌پسندد؛ این یک مسئلۀ دیگر‌ است، اصلاً به این مربوط نیست. آن قضیه نباید این را تحت‌الشعاع قرار بدهد. ممکن است یک سلیقه و طرز فکر و موقعیتی با موقعیت انسان تطبیق نداشته باشد؛ اهمیتی ندارد! چرا انسان بین این دو مسئله خلط کند؟! او حسابی برای خودش دارد و این هم [برای خودش]. هرکسی برای خودش حسابی دارد.

رعایت احترام عایشه توسط امیرالمؤمنین به سبب احترام پیامبر

ببینید امیرالمؤمنین با عایشه چه کرد! عایشه، دشمن شماره یکِ امیرالمؤمنین! امیرالمؤمنین جداً آدم را دیوانه می‌‌کند! واقعاً آدم دیوانه می‌‌شود! عایشه پدر امیرالمؤمنین را درآورد؛ از آن پدرسوخته‌های عجیب و غریب بود! تمام بدبختی‌ای که بر سر امیرالمؤمنین آمد از عایشه بود! توطئه می‌کرد، به‌عنوان زن پیغمبر! احترام دارد دیگر! امّ‌المؤمنین!‍‍‍ زوجۀ رسول‌الله!‌ خب این احترام و موقعیت دارد؛ تازه دختر خلیفه‌ هم هست، این دیگر بهتر! اینجا می‌‌‌نشست توطئه می‌‌کرد، آنجا توطئه می‌‌‌کرد. تازه وقتی جنگ جمل تمام شد که آرام ننشست؛ [افراد را علیه امیرالمؤمنین] تحریک می‌‌‌کرد، با منافقین زَدوبست داشت. جنگ جمل را علیه امیرالمؤمنین راه انداخت که اصلاً امیرالمؤمنین را بُکشد! حضرت حرکت کرد و به کوفه آمد [و بعد] به‌سمت بصره. عایشه آمد در آنجا جنگ راه انداخت و عده‌ای از اصحاب امیرالمؤمنین کشته شدند و از آن‌طرف [عده‌ای] کشته شدند. تمام این قضایا وقتی انجام شد، حضرت می‌‌‌فرماید: