مهدویّت در دیدگاه اهل عرفان

این‌جور اگر شدیم دست ما در دست حضرت است، عنایت حضرت شامل ما خواهد شد، ولایت او شامل ما خواهد شد، نظر آن حضرت شامل ما خواهد شد، حضرت ما را به خودش نزدیک خواهد کرد، از انفاس خودش بر ما خواهد دمید و هرچه را که در تصور نیاید از ناحیۀ حضرت [به ما خواهد رسید]؛ حضرت دریاست، برای دریا چه فرقی می‌کند حالا یک لیوان آب از آن بردارد بریزد توی این؟! تازه آن آب هم مال خودش است که به دریای خودش رفت! یک دریا! یک لیوان آب بردارد بریزد به این گیاه، یک لیوان آب بردارد بریزد روی آن...؛ برای دریا [فرق نمی‌کند].

شما یک اقیانوس کبیر را در نظر بگیرید، چه تفاوتی برای حضرت می‌کند؟ آنچه که حضرت می‌خواهد: یک مقدار صفا، یک مقدار خلوص و یک مقدار فهم. خیلی مسئلۀ فهم مسئلۀ مهمی است که انسان قدرت تفکر خودش را نسبت به مبانی اصلی اسلام بالا ببرد و مبانی واقعی اسلام را بفهمد.

اهمیت مطالعۀ کتب علامه طهرانی 

به شما رفقا توصیه می‌کنم برای این منظور، بنده اعتراف می‌کنم، روز قیامت جواب می‌دهم، نگویید نگفتی! از مطالعۀ کتاب‌های مرحوم آقا بنده الآن در روی زمین کتابی را بهتر نمی‌بینم، برای این منظور، برای همین منظوری که عرض کردم.

تعبیر جالب دکتر اعوانی دربارۀ تألیفات علامه طهرانی

یک وقتی یکی از رفقا می‌گفت، یک حرف خیلی جالبی می‌زد. یکی از دوستان و رفقای ما در مشهد آقای... این ملاقاتی کرده بود با یکی از این اساتید مهم دانشگاه، آن دکتر اعوانی که رئیس انجمن فلسفۀ دانشگاه طهران هست؛ دکتر غلام‌رضا اعوانی. رفته بود و راجع به یک قضیه‌ای که صحبت می‌کرد، می‌گفت:

ایشان در ضمن صحبت‌هایی که می‌کرد، این جمله را گفت (بسیار جملۀ جالب و پُرمعنایی است): «فرق بین مرحوم آقای طهرانی، مرحوم آیةالله طهرانی و ما در این است که کتاب‌های ما تا به‌حال یک نفر را مؤمن نکرده است! این‌همه کتاب! ولی کتاب‌های ایشان حدّاقل مؤمن کرده است. این تفاوت بین ما و بین ایشان [است].»