اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

اعمال عمرۀ مفرده و اسرار آن

تبیین مناسک عمره و توضیح اماکن مکه و مدینه

3٬999
جلسات

نقشۀ جامع و کاربردی از احکام و اسرار سفر عمرۀ مفرده، خلاصۀ بیانات آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه است. ایشان بحث را با تعریف عمرۀ مفرده و آموزش گام‌به‌گامِ مناسکِ آن آغاز می‌کنند: از احرام و تلبیه و طواف و سعی صفا و مروه، تا اسرار باطنیِ حج و همراهی با حضرت هاجر در جستجوی «آبِ حقیقت». در بخش بعدی، نکاتی دربارۀ مدینه و مکان‌های مهمّ آن مطرح می‌شود. ایشان با بیان شهود خود در مسجدالنبی، حوادثی تاریخی مانند فتنۀ بعد از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم را همیشه در جریان و در تکرار می‌دانند و بیان می‌کنند که مهم‌تر از زیارت ظاهری آن است که زائر در آنجا وضعیت خود را در قبال چنین امتحاناتی ارزیابی کند. آیت‌الله طهرانی سپس نکاتی را دربارۀ مسجدالحرام و مکان‌های مهمّ شهر مکه بیان می‌کنند و شهر مکه را جلوه‌گاه جلال پروردگار می‌دانند که انسان را از تعلقات خارج می‌کند. در پایان جلسه، به چند سؤال پاسخ داده می‌شود.

اعمال عمرۀ مفرده و اسرار آن

توضیحات:

نقشۀ جامع و کاربردی از احکام و اسرار سفر عمرۀ مفرده، خلاصۀ بیانات آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه است. ایشان بحث را با تعریف عمرۀ مفرده و آموزش گام‌به‌گامِ مناسکِ آن آغاز می‌کنند: از احرام و تلبیه و طواف و سعی صفا و مروه، تا اسرار باطنیِ حج و همراهی با حضرت هاجر در جستجوی «آبِ حقیقت». در بخش بعدی، نکاتی دربارۀ مدینه و مکان‌های مهمّ آن مطرح می‌شود. ایشان با بیان شهود خود در مسجدالنبی، حوادثی تاریخی مانند فتنۀ بعد از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم را همیشه در جریان و در تکرار می‌دانند و بیان می‌کنند که مهم‌تر از زیارت ظاهری آن است که زائر در آنجا وضعیت خود را در قبال چنین امتحاناتی ارزیابی کند. آیت‌الله طهرانی سپس نکاتی را دربارۀ مسجدالحرام و مکان‌های مهمّ شهر مکه بیان می‌کنند و شهر مکه را جلوه‌گاه جلال پروردگار می‌دانند که انسان را از تعلقات خارج می‌کند. در پایان جلسه، به چند سؤال پاسخ داده می‌شود.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00

اعمال عمرۀ مفرده و اسرار آن

6
  • اموری دیگر که در حالت اِحرام، ممنوع است

  • و باید رعایت کنید لباس احرامتان نجس نشود؛ اگر نجس شد، فوراً باید آب بکشید. و لباس، لباسِ دوخته‌ نباشد و حتی سنجاق نباید زده بشود. بعضی‌ها یک تَنگ می‌گذارند یا کِش می‌بندند و اینها؛ مرحوم آقا [علامه طهرانی] احتیاط می‌کردند و انجام نمی‌دادند. برای اشیایی که معتمر با خودش حمل می‌کند، باید توجه داشته باشید اگر انگشتر، انگشترِ زینت است، نباید دست بشود؛ یا ساعت، اگر برای زینت است، نباید دست بشود. اگر نه، انگشتر، انگشترِ عادی است و ساعت، ساعتِ عادی است و جهتِ زینت ندارد، اشکالی ندارد. و نه تنها خودِ احرام، [بلکه] لباسِ غیرِ احرام هم نباید برای مردان دوخته باشد؛ بنابراین همیانی که برمی‌دارید، باید همیانی باشد که پِرِسی باشد. یا اینکه اگر کمربند می‌بندید (این چیزهایی که در آن دستمالی، پولی، چیزی می‌گذارند) نباید دوخته باشد. در آنجا هم از همین چیزها هست و در همان مسجد شجره دارند؛ می‌شود در همان‌جا تهیه کرد. کفش و حذاء1 باید به شکلی باشد که روی پا، حداکثرِ آن حالتِ باز بودنِ خودش را داشته باشد و بهتر است برای این مورد از همین نعل‌هایی استفاده شود که در اینجا می‌فروشند و بندی است.

  • خون آوردن حرام است؛ استعمالِ صابونِ عطردار اشکال دارد؛ مسواک زدن که موجبِ خون آمدن بشود اشکال دارد؛ و ناخن گرفتن اشکال دارد؛ کندنِ پوست اشکال دارد؛ و این ترک‌هایی است که [فقهاء] در آنجا ذکر می‌کنند. نگاه کردن به آینه اشکال دارد. معمولاً در آسانسورها، آنجا همۀ آسانسورهایش آینه دارد. البته یک جهتی هست که این را باید آنجا مراعات بکنید و خیلی‌ها نمی‌دانند: انسان خود را در آینه نباید ببیند، امّا نگاه کردن به خودِ آینه اشکال ندارد. فرض کنید یک آینه آنجا هست، انسان به آن از این زاویه نگاه می‌کند [و خودش را در آن نمی‌بیند]؛ این اشکال ندارد. امّا انسان خود را در آینه یا هر چیزی که مثلِ آینه است، حتی اگر ورق‌های استیل باشد که [تصویر را] نشان بدهد، طبعاً اشکال دارد. عطر نباید استعمال [کرد]؛ اشکال دارد. وقتی که می‌خواهید بخوابید، سرتان نباید پوشیده باشد؛ پتو (آن چیزی که روی انسان قرار می‌گیرد و مشتمل بر انسان است) نباید پتویِ دوخته باشد؛ در موقعِ خوابیدن، همان لباسِ احرام [استفاده شود،] یا اگر پتویی هست، باید پتویِ بدون دوخت استفاده بشود. اما آن تشکی که انسان زیر [خودش] می‌اندازد، اگر دوخته باشد اشکالی ندارد. خب اینها چیزهایی بود که مربوط به احرام است.2

    1. حِذاء (عربی): کفش. (محقق).
    2. جهت اطّلاع بر تروک احرام، رجوع شود به وسائل الشّیعة، ج 12، ص 415 ـ 565.
/