اعمال عمرۀ مفرده و اسرار آن

تقصیر

احرام و ممنوعیّت‌های آن با «تقصیر» پایان می‌یابد

حالا [بعد از اتمام سعی] اگر با خودتان در همیانتان قیچی یا ناخن‌گیر برده‌اید، خب یک مقداری ناخن را با ناخن‌گیر بگیرید؛ اگر نه، در همان‌جا هم خیلی افراد هستند و استفاده می‌کنند؛ می‌شود انسان از آنها بگیرد و [با] قیچی، ناخن‌گیر [تقصیر کند]: یک مقداری از ناخن می‌گیرید، یک مقداری از روی محاسن می‌گیرید و یک مقداری از روی سر می‌گیرید. البته هرکدام به‌تنهایی هم کفایت می‌کند؛ حالا چه مو باشد، چه [ناخن، چه محاسن]؛ ولی بهتر این است که هم از ناخن و هم از مو، هر دو گرفته شود. خانم‌[ها] هم فرقی از این نظر ندارند. به این [عملِ گرفتن از ناخن یا مو] «تقصیر» می‌گویند. با «تقصیر» دیگر از احرام درمی‌آیید. می‌توانید اصلاً بقیۀ اعمال را انجام ندهید؛ «طوافِ نساء» را انجام ندهید؛ همان‌جا می‌توانید لباستان را عوض کنید، پیراهن بپوشید؛ می‌توانید عطر استعمال کنید؛ در آینه می‌توانید نگاه کنید. تمام اموری که بر حاجی و فردِ مُحرِم حرام است، به‌واسطۀ تقصیر، آن امور همه حلال می‌شود؛¹ که فقط یکی باقی می‌ماند و آن هم متوقف است بر «طوافِ نساء».

طواف نساء

طوافِ نساء و نماز آن، آخرین مرحلۀ عمره است

اگر آن موقع حالتان اقتضا می‌کند، می‌توانید برگردید طوافِ نساء را انجام بدهید؛ اگر نه، برای عصر، یا یک وقتِ دیگر بگذارید. علی‌کل‌حال، در اینجا [که تقصیر انجام دادید] از احرام درمی‌آیید. طواف، یک عملِ دیگر بعد از این است که بعضی‌ به آن «طوافِ نساء» می‌گویند، بعضی‌ به آن «طوافِ وداع» می‌گویند؛ سنی‌ها «طوافِ وداع» می‌گویند، و در بعضی از روایات هم «طوافِ وداع» آمده است؛² ولی این عمل هم واجب است³ که انجام شود. باید آمد، عینِ همان طوافی که برای عمره بود و انجام دادید، دوباره تکرار کنید؛ و نمازش را هم مثل همان نماز می‌خوانید.

نمازهای اعمال، با نمازهای واجب روزانه تفاوتی ندارد

نمازی که می‌خوانید، «نمازِ عادی» است؛ این‌طور نیست که حساب‌وکتابش با نمازهای دیگر فرق کند؛ همان‌طوری که دو رکعت نمازِ صبح می‌خوانید، عینِ همان! اگر دلتان می‌خواهد ﴿قُلْ هُوَ اللّهُ﴾⁴ بخوانید، اگر دلتان می‌خواهد «سورۀ بقره» بخوانید! از این نظر هیچ تفاوتی ندارد. و با نمازِ طواف، دیگر به‌طور کلی اعمال تمام می‌شود. خب، این یک صورتِ اجمالی برای اعمال بود. البته ممکن است فروعاتی داشته باشد که اگر اشکالی به نظرِ بعضی رسید، این فروعات را مطرح کند. این [از] خودِ عمل.