اعمال عمرۀ مفرده و اسرار آن

دو نوبت در روز بقیع را باز می‌کنند: از اولِ طلوعِ آفتاب تا دو ساعت. بعدازظهر هم بقیع باز می‌شود. در بقیع، ائمۀ بقیع هستند. وقتی می‌خواهید وارد بقیع بشوید، کفش‌هایتان را حتماً در بیاورید و پابرهنه در بقیع حرکت کنید. حتی وقتی می‌خواهید به زیارت قبر حضرت ابراهیم بروید یا عثمان بن حنیف و امثال‌ذلک [که] پایین‌تر هستند، هیچ با کفش نباشید؛ این بی‌احترامی به مقام آنهاست. به قول مرحوم آقا [علامه طهرانی] می‌فرمودند: «همۀ بقیع از ذراری¹ پیغمبر و اهل‌بیت پیغمبر و اینها مملو است. یک جای خالی ندارد که انسان بخواهد چیز کند.»

البته خانم‌ها را نمی‌گذارند و همان پشتِ بقیع می‌توانند زیارت کنند و زیارتشان هم فرقی نمی‌کند. اما وقتی می‌خواهید ائمه علیهم‌السلام را زیارت کنید، باید تصور کنید که اینها در زیر سایۀ رسول خدا هستند و ابناء رسول‌الله هستند؛ مسئلۀ مهم و حقیقی همان رسول‌الله است.

در مدینه به ادعیه و اذکار مشغول باشید و به مسائل عادی نپردازید

خواندن دعای صباح را در صبح فراموش نکنید. هر روز صبح، دعای صباح را بخوانید. خواستید، سورۀ یاسین هم بخوانید؛ اشکال ندارد. هرچه در آنجا بیشتر ذکر بگویید بهتر است و تأثیرش هم بیشتر است. پرداختن به مسائل عادی و غیر [ضروری و] این چیزها طبعاً برای انسان غفلت می‌آورد.

بیشتر اوقات خود را در مسجدالنبی بگذرانید

سعی کنید بیشتر اوقاتتان را در مسجدالنبی باشید؛ اصلاً اگر حال هم ندارید، بروید در مسجدالنبی کنار یک ستون بنشینید، کنار ضریح پیغمبر یا عقب‌تر بنشینید، اوقاتتان را در خود مسجدالنبی بگذرانید. بسیار مهم است.

توضیحاتی دربارۀ چند مکان مهمّ مدینه

مسجد قبا

از جمله جاهایی که در مدینه خوب است بروید، مسجدِ قباست؛ مرحوم آقا خیلی روی مسجد قبا تأکید داشتند و می‌فرمودند: «به یک مرتبه اکتفا نکنید؛ چند مرتبه بروید.» البته همین مسئولین یک مرتبه خودشان می‌برند؛ همین‌ها مسئولین اینها می‌برند؛ چند مسجد هست می‌برند، یکی‌اش مسجد قباست. ولی خوب است بیش از این باشد؛ بروید آنجا بنشینید، یک ساعت، دو ساعت. مسجد قبا اول مسجدی بوده که [وقتی رسول خدا] از مکه به مدینه هجرت کردند، هنگام ورود پیغمبر ساخته شده² و آثارش بسیار مشخص است.³