
اعمال عمرۀ مفرده و اسرار آن
تبیین مناسک عمره و توضیح اماکن مکه و مدینه
اعمال عمرۀ مفرده و اسرار آن
17علامۀ طهرانی: «در مدینه فقط به رسول خدا توجه داشته باشید»
مرحوم آقا [علامۀ طهرانی] خیلی در مدینه تأکید داشتند که توجه فقط به رسولخدا باشد؛ حرکت که میکنید، تصور کنید که یک روزی از همینجایی که قدم برمیدارید، پیغمبر هم قدم برداشته است؛ بالاخره پیغمبر ده سال در مدینه بودند.
ذکر صلوات در مدینه بسیار مستحب است
و ذکرِ صلوات در مدینه خیلی مستحب است، و همینطور در مدینه سایر اذکار خیلی مهم است.1 تصور کنید که اصلاً جایگاهِ شما اینجا بوده است و در جای دیگر عاریه زندگی میکنید. ما جایمان کجاست؟ جایمان اینجاست که پیغمبر بوده است؛ اینکه مشخص است دیگر! و در جای دیگر ما عاریه و مَجاز هستیم.
محلّ اصحاب صفّه، در مقابل قبر حضرت زهرا قرار دارد
در مسجدالنبی، مواردی هست، جاهایی هست که رعایتِ آنها خیلی خوب است. از «بابِ جبرئیل» که وارد میشوید، سمتِ چپتان یک برآمدگی هست، مثلاً دو متر، دو متر و نیم در چند متر؛ این را میگویند «صفّه». اصحاب صفّه اصحابی بودند که همیشه در همینجا بودند و وضعیتِ خاصِّ به خودشان را داشتند. فقرایی بودند که چیزی نداشتند و خیلی موردِ توجه بودند. در اینجا (در همین بلندی) نشستهاند و نماز خواندهاند، مقابلِ قبر حضرت زهرا سلاماللهعلیهاست. و معمولاً بعضی میآیند مینشینند، قرآن میخوانند، نماز میخوانند.
نماز بین قبر و منبر رسول خدا ثواب بیحساب دارد
بعد دور میزنید میروید سمتِ چپ که کنارِ ضریح است؛ در آنجا سمتِ چپتان قبرِ پیغمبر قرار گرفته و پشتش هم قبرِ حضرت زهرا سلاماللهعلیها.2 بینِ قبر و منبر (منبری که آنجا رسولِ خدا بوده است) نماز خواندن عجیب است؛ یعنی آنقدر ثواب برای [بینِ] این دو نقطه تعیین کردهاند که میگویند حساب ندارد.3 «محرابِ پیغمبر» هم کاملاً مشخص است؛ نوشته است: «هذا مِحرابُ الرَّسول». اگر رفتید در آنجا، حتماً بروید در آنجا بایستید و نماز بخوانید؛ یکی که میرود، بایستید در آنجا [تا نوبتتان شود]. آن زمان که ما رفتیم خلوت بود؛ من خودم بارها در همانجا نماز خواندهام؛ خلوت بود.
- رجوع شود به الکافی، ج 4، ص 565 و 566؛ وسائل الشّیعة، ج 14، ص 340.
- معانی الأخبار، ص 268:
«عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِينَصْرٍ الْبَزَنْطِيِّ قَالَ: قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاالْحَسَنِ عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرِّضَا علیهالسّلام عَنْ قَبْرِ فَاطِمَةَ علیهالسّلام. فَقَالَ: دُفِنَتْ فِي بَيْتِهَا فَلَمَّا زَادَتْ بَنُو أُمَيَّةَ فِي الْمَسْجِدِ صَارَتْ فِي الْمَسْجِدِ.» - رجوع شود به الکافی، ج 4، ص 553 ـ 556.
