خود را بشناس تا خدا را بشناسى

این سخنرانی به تفصیل، راه «معرفت نفس» (خودشناسی) را به عنوان برترین مسیر خداشناسی معرفی می‌کند. علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی(رضوان الله علیه) در هشتمین جلسه از سلسله مباحث تفسیر آیه نورکه در ١٣ شعبان سال ١٣٩٦ قمری ایراد شده است با استناد به حدیث مشهور «مَن عَرَفَ نَفسَهُ فَقَد عَرَفَ رَبَّه» و روایات متعدد دیگر، اثبات می‌کند که این حدیث به معنای امکان و ضرورت خودشناسی است. ایشان با استفاده از منطق و استناد به آیه {نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ}، نشان می‌دهند که شناخت نفس و شناخت رب، پیوندی جدایی‌ناپذیر دارند و راه حقیقی تحصیل معرفت نفس، تزکیه و درک فقر ذاتی انسان است. سخنران با تمثیل نور خورشید و زمین، بیان می‌کنند که تمام کمالات انسان (علم، قدرت، حیات) عاریه‌ای و پرتوی از صفات الهی است. همان‌طور که با غروب خورشید، تاریکی ذاتی زمین آشکار می‌شود، با مرگ نیز خداوند این انوار را بازپس می‌گیرد. درک عمیق این نیازمندی، عینِ شناخت خداوندِ غنی و همه چیز است.