
انهدام ارزشهای اسلامی تحت عنوان تمدن و پیشرفت
نقشۀ استعمار برای نابودی اسلام از طریق تهاجم فرهنگی و تضعیف حوزههای علمیه
بررسی و نقد تهاجم فرهنگی استعمار، موضوع پنجمین جلسه از مجموعۀ «سالک آگاه» است که در پانزدهم شعبان سال 1415 هـ.ق، در شهر مشهد مقدس توسط حضرت علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی (رضوان الله علیه) ايراد شده است. ایشان میفرمایند که دشمنان پس از شکستهای نظامی، از بین بردن قرآن و فرهنگ اسلامی را تنها راه غلبه برمسلمانان یافتند. حضرت استاد ترویج ملیگرایی برای شکستن وحدت اسلامی، تغییر فرهنگ و سنتها مانند جایگزین کردن تقویم شمسی به جای تقویم قمری و تغییر واژگان عربی با معادلهای فارسی، تضعیف حوزههای علمیه با تأسیس دانشگاههای به ظاهر دینی اما سکولار و تربیت روحانیون درباری؛ و کنترل جمعیت در کشورهای اسلامی را، به عنوان مهمترین روشهای استعمار برمیشمارد. حضرت علامه در پایان طلاب علوم دینی را به عنوان پاسداران حقیقی اسلام مورد خطاب قرار داده و بر لزوم حفظ اصالت حوزه، تبعیت کامل از سنت پیامبر (ص) و هوشیاری در برابر این توطئههای نرم تأکید میکنند.
انهدام ارزشهای اسلامی تحت عنوان تمدن و پیشرفت
6آستان قدس رضوی بنیادی دارد به نام: بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی. عزیز من، بنیاد پژوهشها یعنی چه؟! چه ایرادی داشت که بهجای این بگذاری: مجتمع تحقیقات اسلامی؟! چرا مجتمع را برداشتی؟! چرا لفظ تحقیقات را برداشتی؟! پژوهش یعنی چه؟!
اینها خودشان نمیفهمند چه بلایی به سر خودشان میآورند؛ ولی من میبینم که اینها سیاست زننده و تند و خشن و از جا برکَننده و ویرانکُنندۀ استعمار است!
فرهنگستان رضاخان و تغییر لغات عربی به فارسی
آقاجان! آن گلادستون که گفت:
«تا قرآن روی زمین باشد، ما بر سرزمینهای مسلماننشین غلبه پیدا نمیکنیم!»
این همان حرف است که امروز پیاده میشود. چهل سال پیش هم همینطور بود، پنجاه سال پیش هم همینطور بود، سیاست کلّیه که آمد در ایران و این دانشکدۀ ادبیات و امثال اینها را تأسیس کرد و رضاخان فرهنگستان درست کرد و شروع کردند به تغییر لغات عربی به لغات فارسی، برای همین جهت بود که لفظ جمعه برداشته بشود، لفظ اجتماع برداشته بشود، تحقیقات برداشته بشود و به جای تحقیقات، پژوهش بیاید، به جای مجتمع یا اجتماع یا مجمع، بنیاد بیاید.1
ما از قرآن چه ضرری دیدیم که میخواهیم خودمان را با دست خودمان از قرآن دور کنیم؟! مدام بگوییم به نام قرآن، به نام قرآن؛ امّا عملاً میزنیم بر سر قرآن!
ماههای اسلامی: دوازده ماه قمری طبق آیه قرآن
آخر یعنی چه؟! لفظ رمضان مگر در قرآن نیست؟! ﴿شَهۡرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلۡقُرۡءَانُ﴾،2 ﴿إِنَّ عِدَّةَ ٱلشُّهُورِ عِندَ ٱللَهِ ٱثۡنَا عَشَرَ شَهۡرٗا فِي كِتَٰبِ ٱللَهِ﴾.3 ماهها و سالهای اسلامی، ماههای قمری است، دوازده ماه قمری است؛ سال اسلامی، رمضان و شوّال و ذوالقعده و ذوالحَجّه و محرّم و صفر و... است. چرا ما باید اینها را تبدیل به اردیبهشت و خرداد و تیر ماه و... بکنیم که سالهای مجوسی و سالهای اَوِستایی است؟! چرا ما ماههای قمری را برداریم و بهجایش اردیبهشت و خرداد بگذاریم؟! چرا سال قمری را برداریم و بهجایش سال شمسی بگذاریم؟! عزیز من! منظور قشنگ بودن اردیبهشت و خرداد و... نبود، آنکسی که این حرفها را در میان ما آورد، خیلی بیدار بود!
- جهت اطّلاع بیشتر رجوع شود به امام شناسی، ج ٦، ص ١٧٧؛ رسالۀ نوین، ص ٩٠.
- سوره بقره (٢) آیه ١٨٥.
- سوره توبه (٩) آیه ٣٦.
