امكان طىّ طریق، قبل از وصول به ولىّ الهى‏

این اطّلاع بر حقائق مربوط به الآن نیست؛ بلكه از آن‌وقتی است كه خدمت به مادر را شروع كرد و چند سالی به این حركت ادامه داد، و الآن یك‌مرتبه می‌بیند پرده‌ها از جلوی چشم او كنار رفته‌اند. یعنی حركت او از قبل شروع شده بود و او را جلو آوردند و وقتی كه به اینجا رساندند، یك‌دفعه جرقه را زدند و او این مطالب را مشاهده می‌كند.

بنابراین، هر كسی كه حقّ را مرآت برای حركت خودش قرار دهد، او در حركت إلی اللَه است.

عبارات عجیب مرحوم علّامه طهرانی در مورد شهید طیب حاج‌رضائی‌

عباراتی كه مرحوم آقا راجع به طیب حاج‌رضائی می‌گفتند عباراتی عجیب بود. طیب یكی از سران و سردسته‌های هیئات، و از گردن‌كشان و لاطی‌های معروف طهران، و از افرادی بود كه به قلدری و زورگیری در سابق معروف بود. او برای خود دكّان و دستگاه و پاتوق و بیا و بروها داشته، و عدّه‌ای هم دور و برش بودند كه چه‌بسا بسیاری از اینها قلبشان قلبی صاف و پاك بود، منتهی بعضی از كارها و حركاتشان حركاتی نامناسب بوده است. دستگاه جائر ایشان را در ارتباط با جریان پانزده خرداد دستگیر و وادار می‌كند كه بگوید: من از مرحوم آقای خمینی پول گرفتم و در تظاهرات شركت كردم؛ زیرا طیب به عنوان حمایت از ایشان به میدان آمده و در خیابان‌ها تظاهرات به راه انداخته بود. هر چه او را به این مطلب الزام می‌كنند، می‌گوید: «من به سید دروغ نمی‌بندم.»¹

حال اگر ما از او سؤال كنیم كه: آیا مرحوم آیة اللَه خمینی را امام می‌دانی؟ در جواب می‌گفت: نه! ما دوازده امام بیشتر نداریم؛ ایشان یك مرجعی است مثل بقیه مراجع. و اگر از او می‌پرسیدیم كه آیا مرحوم آیة اللَه خمینی را معصوم می‌دانی؟ باز جواب می‌داد: نه! من ایشان را معصوم نمی‌دانم! واقعاً اگر ما این سؤالات را با او مطرح می‌كردیم، جواب او همین مطالب بود؛ پس قضیه چه بود؟