اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

حقیقت دنیا

0
عنوان بصری
ورد و ذکر
نسخه عربی

حقیقت دنیا

2
  •  

  •  

  • أعوذُ باللَه منَ الشّيطانِ الرّجيم‌

  • بسمِ اللَه الرّحمنِ الرّحيم‌

  • الحمدُ لِلّه ربِّ العالمينَ و الصّلوةُ و السّلامُ على أشرفِ المرسلينَ‌

  • وخاتمِ النّبيّينَ أبى القاسمِ محمّدٍ و على آلِهِ الطّيّبينَ الطّاهرينَ‌

  • واللعنةُ على أعدائِهم أجمعين‌

  •  

  •  

  • گذشت كه امام صادق علیه‌السّلام در مواجهه با عنوان بصری فرمودند:

  • «من در هر شبانه‌روز به اذكارى مشغولم و اين رفت‌وآمد تو مرا از ذكر و وردم بازمى‌دارد؛ پس مرا از ذكر و وردم مشغول مكن، و پيش مالك‌بن‌انس برو!»

  • تفسیر روایت امیرالمؤمنین علیه‌السّلام پیرامون اهل ذكر

  • سخن به اینجا رسید كه امیرالمؤمنین علیه‌السّلام در عبارتی از نهج‌البلاغه، راجع‌به خصوصیت ذكر فرمودند:

  • وإنَّ لِلذِّكرِ لَأهلًا أخذوهُ مِنَ الدّنيا بَدَلًا، فَلَم تَشغَلهُم تِجارَةٌ و لا بَيعٌ عَنهُ.1

  • «خداوند عده‌ای را موفق كرده كه به ذكر او مشغول باشند، و به‌جای دنیا و هوای آن، ذكر او را برای خود بپسندند و اختیار كنند.»

  • شكی نیست كه لازمه بودن در دنیا اشتغال به امور دنیوی و دادوستد و ارتباط با مردم است؛ اما امیرالمؤمنین می‌فرمایند: یاد خدا به‌نحوی در وجود آنها رسوخ كرده كه این اشتغالات آنها را بازنمی‌دارد و رادع نمی‌شود.

  • چگونگی عمل به اوصاف ذاكرین، در زندگی اجتماعی‌

  • حال این اوصافی كه امیرالمؤمنین درباره ذاكرین و متذكّرین می‌فرمایند، چگونه در موقعیت اجتماعی انسان پیاده می‌شود؟

  • نظر استقلالی به حیات دنیا، موجب خسران ابدی‌

  • حقیقت مسئله و اصل مطلب در نظر استقلالی و نظر آلی داشتنِ انسان به مسائل دنیوی است. انسان باید به آنچه در اطرافش می‌گذرد، نظر آلی و واسطه‌گری در جهت رسیدن به مطلوب داشته باشد؛ نظر استقلالی داشتن و این امور را اصل و همه‌چیز دانستن، موجب انحطاط فرد در دنیا، انغمار در شهوات و ابتعاد از حق شده و خسران و محرومیت از نعمات الهیه را در پی خواهد داشت.

  • اگر ما مسائلی را كه در طول بیست‌وچهار ساعت با آن سروكار داریم، به‌عنوان وسیله و سكویی برای صعود به مقصود بدانیم، نگرش و بینش ما نسبت به مسائل دنیوی تغییر پیدا می‌كند و بسیار دقیق و حساس می‌شود.

    1. نهج البلاغة (عبده) ج ٢، ص ٢١١.