مرتب سازی:
ضرورت ذكر در عین اشتغال به امور دنیوى
9باری، عارف امیرالمؤمنین علیهالسّلام است كه در عمل و فكر و سِرّ و خاطرش غیر از حق، چیز دیگری وجود ندارد؛ اما دیگران فقط ادعای آن حضرت را دارند و خداوند هم میگوید: این ادعای شماست، ولی مشیت و تقدیر من در تدبیر عالم بر محور دیگری میگردد. خداوند میفرماید: جبرائیل و میكائیل من دستور خاصی دارند و تحت اطاعت شما نیستند؛ پس حال كه قرار است مشیت من باشد، با مردم درست صحبت كن و وعده كذب نده و آنها را در راستای اهداف حقیقی جلو ببر و دروغ، شایعه، مَجاز و توقع بیجا در جامعه ایجاد نكن!
عملكرد سیدالشّهدا در جریان كربلا، نمونهای از عالیترین مراتب تسلیم
امام حسین علیهالسّلام به مردم فرمود: «هدف من چنین هدفی است. ما میرویم و در راه این هدف هم كشته میشویم؛ هركس میخواهد بیاید.»1 امام علیهالسّلام نمیخواهد بیجهت افراد را گول بزند و فریب دهد. برای امام علیهالسّلام فقط رضای پروردگار مطرح است، نه هدایت شدن مردم؛ اگر همه افراد هم بخواهند بیدین شوند، به امام مربوط نیست، خودشان میدانند و خدای خودشان.
اگر ما بخواهیم شخص یزید را در جریانات كربلا بدون لحاظ تعلق اراده الهی بر زنده ماندن او مورد ملاحظه قرار دهیم، باید براساس وظیفه او را بگیریم و بزنیم و سر از بدنش جدا كنیم؛ اما باید توجه داشت بهجهت نحوه ارتباطی كه او با كلّ نظام عالم و دستگاه خلقت دارد، اراده و مشیت خداوند بر این تعلق گرفته كه او از بین نرود؛ خداوند میخواهد سیدالشّهدا به شهادت برسد ولی یزید، معاویه، متوكل، منصور دوانیقی و عبدالملك مروان بمانند؛ خداوند میخواهد جریان حكومت در تحت نظر اینها بماند و بهدست ائمه نرسد؛ مهم آن است كه انسان برطبقِ این مشیت جلو برود و طوری حركت كند كه حتی یك قدم پای خود را از تكلیف جلوتر نگذارد.
اشعار یزیدبنمعاویه در انكار وحی و نبوت
یزید، قاتل سیدالشّهدا علیهالسّلام است؛ او اصلًا مسلمان نبود و راجعبه پیغمبر اكرم میگوید:
- كشف الغمة، ج ٢، ص ٢٩. لمعات الحسين عليهالسّلام، ص ٣٨:
« مَن كانَ فينا باذِلًا مُهجَتَهُ، و مُوَطِّنًا على لِقاءِ اللَهِ نَفسَهُ، فَليرحَل مَعَنا؛ فَإنَّنى راحِلٌ مُصبِحًا إن شاءَ اللَهُ تَعالى." پس كسى كه در ميان ماست و حاضر است جان خود را ايثار كند و خون دل خود را فدا كند، و براى لقاى خدا نفس خود را آماده نموده است، با ما كوچ كند كه من در صبحگاهان عازم رحيل هستم؛ إنشاءالله تعالى."»
- كشف الغمة، ج ٢، ص ٢٩. لمعات الحسين عليهالسّلام، ص ٣٨: