ضرورت استمرار بر اذكار و به‌کارگیری آن در زندگى‏

اگر دانشمند یا مخترعی بخواهد از كشوری به كشور دیگر سفر كند، نهایتاً صد نفر از افرادی كه او را می‌شناسند و با او در تماس هستند به استقبال او می‌روند، درحالی‌كه شخصاً به یاد دارم در روزنامه‌های زمان سابق نوشته شده بود كه وقتی یكی از هنرپیشه‌های خارجی به ایران آمده بود، تا دوكیلومتری خیابان‌های فرودگاه بسته شده بود؛ تمام این قضایا به‌جهت حكومت جهل است.

آیا این استقبال عجیب نسبت به افرادی كه از ایران به كشورهای خارجی می‌روند و چند لگد به یك توپ می‌زنند، براساس عقل است؟! آن‌هم مسئله‌ای كه اگر نگوییم نوددرصد، حداقل شصت‌درصد مربوط به شانس است؛ این عقل ما و عقل دنیای امروز است!

جالب اینكه سردمداران مردم نیز در مقابل این قضیه موضع می‌گیرند! ما كه به‌عنوان رهبر و لیدر و خطدهنده و حركت‌دهنده جامعه به‌سمت كمال هستیم، منفعلانه و متأثّر از این جریان احساسی، آن را به‌عنوان یك ارزش به دنیایی اعلام كنیم كه از ما این توقع را ندارد.

می‌گویند كه اگر یك‌هزارم از این مبالغ عجیبی را كه امروزه در دنیا برای ورزش خرج می‌شود، صرف بهبود بهداشت جهانی كنند، به‌طوركلی ریشه تمام امراض از روی زمین برداشته می‌شود؛ آیا واقعاً عُقلایی است كه این‌همه فقر، بیچارگی، مرض و فلاكتی را كه وجود دارد در یك طرف قرار دهیم و دویدن آقایان از این‌طرف به آن‌طرف را در یك طرف دیگر قرار دهیم؟! براین‌اساس است كه ایشان می‌فرمودند: «دنیا براساس جهل می‌گردد.»

معنای این جمله آن است كه محوریت دنیا براساس علم نیست؛ وقتی پیچ رادیو را باز می‌كنید، به‌جای صحبت از تعالی اخلاقی و كشفیات علمی، صحبت از زدن و گرفتن و كشتن و این قبیل مسائل است؛ این محوریت جهل است نه علم!

تأكید مرحوم آیةاللَه صدر بلاغی نسبت به كلام مرحوم علّامه پیرامون حكومت جهل در دنیای امروز

علی‌كلّ‌حال در آن شب مرحوم آقا این مطلب را به مرحوم صدر بلاغی فرمودند و ایشان هم شب بعد عیناً آن را بالای منبر بیان كردند و گفتند: «ببینید چنین مغز متفكری می‌گوید دنیا براساس جهل است.»