حقیقت علم نور است

این‌گونه افراد فریب نمی‌خورند و كسی نمی‌تواند آنها را با جمله‌سازی و كلمات شیرین و عبارت‌های جذاب فریب دهد و گول بزند. یك ساعت نزد او حرف بزنی اصلًا حرفهایت را نمی‌شنود كه چه گفتی، از اوّل نگاه می‌كند ببیند راست می‌گویی و صادق هستی یا نه و صحبت تو تأثیری در تشخیص او نمی‌گذارد.

ما افراد بسیاری را دیدیم كه دارای علوم متداول بودند و با فوت‌وفن‌های ظاهری آشنا بودند امّا در مسائل حساس و حیاتی زندگی دچار نوسانات و انحرافاتی شدند و تزلزل‌هایی در آنها پیدا شد و از مسیر حق كه سرنوشت زندگی آنها را تعیین می‌كند، كناره گرفتند. چرا كه آن نور را نداشتند. كسی‌كه آن نور را دارد، آن نور زندگی او را جهت می‌دهد، ولی كسی‌كه آن نور را ندارد خدا نكند كه بخواهد بر اساس منویات و مشتهیات نفسانی حركتی را پیش بگیرد، آن موقع است كه خدا رحم كند كه چگونه از این ابزار و آلات و وسایل و علوم متداول برای توجیه مرام خود كمك می‌گیرد و ممكن است دنیایی را به فساد بكشاند.

امام صادق به «عنوان بصری» می‌فرماید:

«هُوَ نورٌ يقعٌ فى قلبِ مَن يريدُ اللَه تعالى ان يهدِيه‌؛ كسی را كه خدا می‌خواهد هدایتش كند این نور را در قلب او قرار می‌دهد» ولی آن كسی را كه خدا نمی‌خواهد هدایت كند آن نور را در قلب او قرار نمی‌دهد، او توجیه می‌كند. من در تجربه شخصی خودم در ارتباط با بسیاری از افراد، دیدم كه اینها گرچه دارای معلوماتی بودند ولی چون آن نور را نداشتند یا نور كافی نبود، نتوانستند استفاده كافی و شافی را از زندگی و بار علمی خودشان ببرند. افرادی كه به‌واسطه بعضی مسائلی كه مشاهده می‌كنند در دام بعضی از جریانات می‌افتند آن نور را ندارند و نمی‌توانند خلاف را از صحیح تشخیص دهند و گرفتار می‌شوند. انسان یا باید نور داشته باشد یا حداقل با شخص خبیری در ارتباط باشد.