مرتب سازی:
لزوم تهیؤ و آمادگى براى ادراك معارف الهى و حقیقت علم
11گرچه این علم نیز علم است و در آن شكی نیست، ولی این علم، در خدمت دنیا و شیطان قرار میگیرد، نه در خدمت رحمان؛ بهواسطه همین علم است كه مردم بیگناه و اطفال معصوم با بمب تكهتكه و زغال میشوند. اگر جناب انیشتین این كار را نمیكرد، چه چیزی در دنیا بههم میریخت؟! پس به همین دلیل، ائمه علیهمالسّلام كه بر شراشر عالم وجود استیلا دارند، این مطالب را بیان نفرمودهاند!
بناءًعلیهذا امام صادق علیهالسّلام در اولین سفارش خود به" عنوان بصری" تمام ماسویاللَه را از مسیر الهی جدا میكنند و میفرمایند: «آنچه تو در ذهن میآوری و اسم علم بر آن میگذاری علم نیست، بلكه معلوماتی است و علم نور است.»
اگر نور علم را در كسی دیدید، او عالم است و اگر ندیدید گرچه شخص ادعای عرفان و فلسفه و فقه داشته باشد، جاهل است.
كیاست بزرگان بهواسطه توجه به نور افراد
علت اینكه بزرگان اهل بصیرت در دام اشخاص نمیافتند، آن است كه به محض ورود شخص و قبل از ملاحظه موقعیت علمی و فنی فرد، به نور او توجهمیكنند و لذا هیچوقت گول نمیخورند؛ درحالتیكه سایر افراد چهبسا سی سال به دنبال شخصی میروند و تازه میفهمند فریب خوردهاند، چرا كه عوام با علم خود به شخص نگاه میكنند و نوری برای تشخیص ندارند.
مرحوم آقا تا به آن درویش نگاه میكنند، متوجه میشوند كه حساب این شخص با بقیه افراد تفاوت دارد؛ لذاست كه به او میفرماید: «آقاجان! درویش جان! تنها تنها مخور، رسم أدب نیست!»1
ناریان مر ناریان را جاذبند *** نوریان مر نوریان را طالبند2 بنابراین اگر خواستیم با كسی صحبت كنیم، اول باید نور او را در نظر بگیریم و دیگر بیهوده وقت خود را تلف نكنیم. كسیكه نور دارد، حریف را میشناسد و لذا در هر پیش آمدی راهش مستقیم است و دیگر هر روز با خوابی به جایی نمیرود و فردا با خوابی بر نمیگردد.3
- نور ملكوت قرآن، ج ١، ص ١٤١:
- مثنوى معنوى، دفتر دوم.
- ديوان حافظ، غزل ٣٤٧:
ما بدين در، نه پى حشمت و جاه آمدهايم *** از بد حادثه اينجا به پناه آمدهايم