لزوم تهیؤ و آمادگى براى ادراك معارف الهى و حقیقت علم‏

یك روز تقریباً از وقت نماز گذشته و ایشان هم دیر آمده بود و همه منتظر نشسته بودند كه ایشان نماز را شروع كند. در این موقع خادم قلیان را می‌آورَد و درحالی‌كه همه منتظر نشسته‌اند و ایشان خودش هم دیر كرده است، چهارزانو می‌نشیند و ساعتی با این خادم می‌گوید و می‌خندد و شوخی می‌كند و قلیان می‌كشد و انگارنه‌انگار كه هزاران نفر پشت سرش نشسته‌اند! البته افرادی هم كه به نماز می‌آمدند همه از روی اخلاص می‌آمدند و او را قبول داشتند. نمازهای آنها از روی معنویت بوده و به‌خاطر جایزه یا تهدید و ارعاب نبوده است. لذا كسی هم به این مرد بزرگ اعتراض نكرد و به ایشان نگفت: آقا! فضیلت اول وقت از دست می‌رود.

اینها فهم سید محمدمهدی بحرالعلوم را از دین می‌رساند! او می‌داند كه فضیلت نماز اول وقت و معطل كردن چهار هزار نفر از بزرگان به یك دل شكستن این خادم مخلص و مؤمن نمی‌ارزد كه از روی صفا كاری را انجام می‌دهد. از آن‌طرف هم او اهل این حرف‌ها نیست، می‌گوید: اینها كه برای خدا آمده‌اند، اشكالی ندارد سه ربع ساعت در مسجد كوفه و مسجد امیرالمؤمنین بهترین جا بنشینند؛ بیشتر فایده می‌برند. سید قلیان را تمام كرد و خادم هم خوش و خرم رفت. بعد ایشان نماز را خواند و خدا می‌داند آن نماز با نماز دفعه‌های بعد چقدر تفاوت دارد!