اصل مكتب تشیّع بر اساس حركت و عمل بر محور حق‏

مرحوم والد ما رضوان اللَه علیه ایشان نسبت به حدود و ثغور حیطه ائمّه علیهم‌السّلام، نهایت حمّیت و نهایت عرق را به خرج می‌دادند، به طوری كه ما ندیدیم. یعنی ما از كس دیگری این مسأله را مشاهده نكردیم كه نسبت به دفاع از حریم امام علیه‌السّلام اینقدر ایشان شدید باشند.

ایشان كتابی دارند به نام كتاب جلد هیجدهم امام شناسی كه این كتاب هنوز منتشر نشده. در این كتاب ایشان با ادّله ثابت می‌كنند كه اطلاق لفظ امام به طور مطلق باید فقط بر ائمّه اثنی‌عشر باشد. یعنی در فرهنگ شیعه به ائمّه اثنی‌عشر باید امام گفت و اطلاق امام بر غیر ائمّه جایز نیست. بله، ما امام جماعت داریم، فرض كنید كه امام جمعه داریم، اینها همه بوده و اشكالی هم ندارد. امام جماعت یعنی كسی كه مقتدا و پیشوای در نماز هست، امام جمعه همین طور و امثال ذالك. امّا امام به نحو مطلق مثل امام آمد، امام رفت، امام فرمود، امام ...، این امام یعنی امام به نحو مطلق، و این مختص به فقط این دوازده نفر است و نباید از این حیطه فراتر رفت.

و ایشان ادلّه‌ای در آنجا می‌آورند، حالا من كاری ندارم و فعلًا در این مقام نیستم كه ....، البته نظر خود من هم همین است؛ جایز نیست بر غیر از دوازده معصوم به نحو مطلق امام گفت و خود من هم نمی‌گویم، به هیچ كس نمی‌گویم.

و این مطلب را هم الان خدمت شما عرض كنم، حالا كه صحبت به اینجا رسید این مطلب را هم بگویم. یكی از دوستان مرحوم پدر ما حضرت آیة اللَه آقا سید موسی صدر است، حفظه اللَه، إنشااللَه كه ایشان زنده هستند و سالم و خداوند ایشان را سالم بدارد و در تحت كنف حمایت و عنایت الهی باشند و از ایدی و دست شیاطین انس و محاربین با اسلام و حق ایشان را نجات و خلاصی ببخشد.