
چگونگى توغّل انسانها در عالم كثرات وتوهمات
پرهيز از ورود در عالم كثرات و اعتباريات، شرح فقره: قلت :يا شريف! فقال: قل: يا ابا عبداللَه! ، 1 امام صادق عليه السلام تجلّي به جلوات نورانيّه پروردگار و تحلّي به حليۀ انوار الهي را از آثار عبوديت بيان ميكنند 2 حقيقت عبوديت چه ميباشد و چگونه انسان ميتواند اين حقيقت را در وجود خويش محقق كند 3 امام صادق عليه السلام به جهت رعايت دو امر بسيار مهم و حياتي عنوان بصري را از اينكه ايشان را به شريف خطاب كند منع ميكنند 4 چگونه امام سجاد عليه السلام در دعاي ابي حمزه ثمالي ارتكاب گناهان را به خود نسبت ميدهند با وجود اينكه ايشان داراي مقام ولايت كليه و عصمت مطلقه ميباشند 5 چگونگي توغّل انسانها در عالم كثرات وتوهمات و جايگزين كردن امور اعتباري به جاي امور واقعي 6 امام صادق عليه السلام عظمت وجود پروردگار متعال و فقر وجودي خويش را در قبال او ادراك كرده است فلذا از اموري كه موجب تعظيم نفس مي شود منع ميكنند 7 انجام تكاليف ديني و عبادات در صورتي كه در بستر مناسب خود قرار گيرد تأثيرگذار و موجب رشد انسان ميشود و در غير اين صورت نفس عبادات موجبات بُعْد و دوري انسان را فراهم ميكنند 8 ذكر روايت بسيار دقيق و جالبي در ارتباط با يكي از انبياء مبني بر كيفيت نفوذ و فريب شيطان 9 امام صادق عليه السلام به عنوان بصري ميفرمايند: انتساب خود به القاب و مدائح بزرگترين ضربۀ مهلك و كارساز بر نفس و وجود شخص ميباشد 10 سخن مرحوم علّامه طهراني نسبت به شخصي كه قصد داشت ايشان را با لقبي در خور شايستگي مقام علمي و عرفاني ايشان خطاب قرار دهد
چگونگى توغّل انسانها در عالم كثرات وتوهمات
3عرض شد عنوان بصری به حضرت فرمود: یا شریف! یعنی ای مرد بزرگ! فوراً حضرت در آنجا جوابش داد كه بزرگی اختصاص به ذات پروردگار دارد. به من «یاعبداللَه» بگو. چرا حضرت به او فرمودند به من شریف نگو؟ مگر حضرت شریف نیست و اگر شرافتی باشد غیر از امام صادق علیهالسّلام چه شخصی لایق است؟ بله، غیر از امام صادق علیهالسّلام شخص دیگری لایق نیست ولی امام صادق علیهالسّلام به دو جهت مانع شدند از این عنوان و از این لقب و از این مطلب. جهت اوّل: مربوط به خودشان میشود؛ جهت دوّم: مربوط به تربیت و اجتماع میشود. امّا آن جهتی كه مربوط به خودشان است، هیچ كس به اندازه امام صادق عظمت پروردگار را ادراك نكرده؛ نه من و نه شما و نه دیگران. كسی عظمت پروردگار را الآن غیر از امام زمان ارواحنا فداء، حضرت بقیةاللَه عجل اللَه تعالی فرجه الشریف ادراك نكرده و هر كس بگوید دروغ گفته است و هیچ كس غیر از امام زمان ارواحنا فداء به مرتبه خضوع و تذلّل و مَسكَنت و انقیاد در برابر این عظمت پی نبرده است.
نمیدانم نظر شریف آقایان هست یا شنیدند در دعای ابوحمزه ثمالی یك وقتی یك عرض میشد، كه گاهی بعضی از دوستان سؤال میكردند: آخر این چه حرفهایی است كه امام سجّاد در این دعای ابوحمزه میزنند؟ انا الذى كذا، انا الذى كذا، «من آنی هستم كه اینم، من آنی هستم كه اینم» من آن كسی هستم كه گناه تو را كردم، من آنی هستم كه معصیت تو را كردم، من آنی هستم كه در مقابل اوامر تو ایستادم، من آن كسی هستم كه برای گناهان پول خرج كردم، من آن كسی هستم ...؛ آخر این امام سجّاد چی دارد میگوید؟ آقا! این امام است، شوخی نیست قضیهاش. امام سجّاد مرتبهاش .... یك روایتی داریم از پیغمبر اكرم صلّی اللَه علیه وآله وسلّم كه حضرت فرمودند: وقتی كه روز قیامت میشود، همه مردم و همه خلائق جمع شدند، یك منادی ندا میكند كه: أينَ زين العابدين؟ «زینت عبادت كنندگان از میان این خلائق، از اوّل تا آخر كجاست؟» موقعیت امام سجّاد این است بعد حضرت میفرماید كه در این موقع میبینم كه فرزندم علی بن حسین از میان جمعیت حركت میكند و به سمت .... حالا این امام سجّاد با این خصوصیت، ما میبینیم در دعای ابوحمزه میآید این حرفها را میزند. شوخی كرده؟ حضرت فیلم دارد بازی میكند؟ تصنّع؟ آخر بعضیها این طور میگویند، میگویند: حضرت تصنّع است. آخر این گریه هم تصنّع دارد درمیآید؟ آخر آن كه برمیدارد این حرفها را میزند، این اشك هم .... البتّه خب بله دیگر، میگویند یكی از هنرهای این بازیگرها، اینها كه بازی درمیآورند در فیلم و از این جور چیزها این است كه میتوانند خودشان را به گریه دربیاورند. یعنی بدون آن كه دست كاری كنند، حالا كه ما كه این چیزها را بلد نیستیم، از آقایان كسی اینجا میتواند ما را كمك كند در این مسأله، نمیدانم، ولی این طوری كه میگویند، آقا! قشنگ گریه میكند.
