حقیقت ولایت رسول خدا و ائمه علیهم السلام و علت وجوب تبعیّت از ایشان‏

حالاتی برای انسان كه در ماه رمضان پیدا می‌شود آن حالات یك اثرات عُمقی برای تمام سال را دارد، در ماه رمضان، خصوصیت خصوصیت ماه رمضان است و مرحوم آقا وقتی كه ماه رمضان می‌خواست بیاید برای شاگردانشان صحبت می‌كردند و تقسیم می‌كردند روزه‌ها را. روزه‌هایی كه این روزه‌ها برای افراد عام است كه آنها از مُفطرات دوری می‌كنند كه همین قدر همین روزه توضیح المسائلی‌شان را انجام بدهند؛ سیگار نكشند، غذا نخورند، آب نخورند، سر زیر آب نكنند، آن مفطراتی كه موجب از بین رفتن روزه می‌شود، آنها را انجام ندهند. این یك قسم روزه است، روزه دوّم اینست كه از این بالاتر، انسان زبان خود را از گناه و قدم خود را از گناه و فكر خود را از گناه نگاه دارد؛ این هم روزه دوّم، روزه خاص به آن می‌گویند. روزه سوّمی كه می‌فرمودند این روزه را بگیرید، روزه‌ای است كه از وقتی كه از خواب برمی‌خیزید تا وقتی كه سر به خواب می‌گذارید غیر از خدا در فكر و ذهن ما نباشد. حرف لَغْو نزنیم گر چه اشكالی نداشته باشد، فكر بیهوده نكنیم گرچه حرام نباشد، همین فكر بیهوده هم بیهوده است، چرا؟ ضرر كردیم. این ماهی است كه نباید در آن غیر از خدا باشد. نشسته‌ایم، با كسی كار نداری، به جای اینكه به این طرف و آن طرف و این خبر و آن خبر و ...، آنها فكر كنیم، دهانمان، زبانمان به ذكر لا اله الا اللَه مشغول باشد، این بهتر است یا اینكه الآن توی آن خیابان چه اتّفاق افتاده، الآن فلان جا زلزله شده، الآن ...؟ به چه درد ما می‌خورد؟ كدام یك نتیجه‌اش بهتر است؟ هر كدام بهتر است برویم انجام بدهیم. می‌گویند: این بهتر است. این طور به ما گفتند و دُرست هم گفتند؛ كسانی كه این مطالب را گفتند خودشان تجربه كردند، خودشان رفتند بی‌مضایقه آمدند در اختیار گذاشتند. این را می‌گویند روزه خاصّ الخاص. پس روزه خاصّ الخاص روزه‌ای است كه سالك و صائم حتّی فكر خود را به غیر از او به چیز دیگری مشغول ندارد. اگر این طور شد یك چیزی از آب درمی‌آید، یك طوری می‌شود بالآخره، یك جوری می‌شود قضیه، یك نحوی كه خلاصه با عنایت حقّ، انسان بتواند با استمداد از مقام ولایت. لذا در این ماه مهمترین قضیه توسّل به امام زمان علیه‌السّلام است، مخصوصاً در شبهای قدر. از توسّل به امام زمان علیه‌السّلام در هنگام سحر و موقع اذان و در هنگام افطار غفلت نكنید و در شبها دائماً خود را در كنار حضرت احساس كنید و بدانیم كه در این ماه لُطف حضرت همان طور كه مقتضی نفس و خصوصیات تكوینی ماه رمضان است، لُطف حضرت نسبت به شیعیانش بیش از سایر ماه‌ها هست و بدون توسّل به ولایت و بدون توسّل به امام زمان علیه‌السّلام پَر كاهی نمی‌توانیم حركت داشته باشیم، مطلقا. این را از توی گوشمان بیرون بیاوریم، بدون اینكه آن حضرت را در كنار خود حاضر ببینیم و همه وجود خود را وقف آن حضرت بخواهیم بكنیم‌امكان ندارد. تجربه كردند و نشد و ما تجربه دیگران را دیگر تجربه نكنیم. آن چه به ما می‌رسد از نفْس نفیس آن حضرت است همچنان كه مرحوم آقا دائماً به شاگردان و تلامذه خودشان تأكید می‌كردند برای حضرت صدقه بدهید، برای حضرت دعا كنید، در دعاهایتان، در دعای قنوت، برای فرج باطنی و ظاهری آن حضرت همیشه متوجّه باشید.