توحید و حق پایه حكومت و تدبیر امور اجتماعى در مكتب انبیاء الهی

یا در مورد سیدالشّهدا علیه‌السّلام تمام الآن دیگر اصلًا جای برای وارد شدن در این مسأله نیست. من می‌خواستم راجع به قضایای دیگر صحبت كنم، دیگر وارد شدیم. انشاءاللَه مسأله خصوصیات حركت امام حسین علیه‌السّلام باشد برای وقت دیگر و برای موقعیت دیگر، سیدالشّهدا علیه‌السّلام در قضیه كربلا و در قضیه روز عاشورا اصلًا به تنها چیزی كه فكر نمی‌كرد به موقعیت خود پس از شهادت بود كه حالا بعد از من برای ما گنبد می‌سازند، برای ما بارگاه می‌سازند، برای ما چه می‌كنند، شیعیان می‌آیند زیارت می‌كنند، چه می‌كنند، اصلًا این حرفها در كار نبود. تمام این مسائل مادون اتّجاه انسان به پروردگار غیر از خسران چیزی نیست، ما باید از امام حسین تأسّی كنیم، ما باید از امام حسین پیروی كنیم.

مرحوم آقا وقتی كه می‌خواستند از دنیا بروند به من وصیت كردند مرا بالا سر حرام است دفن كنید، مرا جلوی حضرت حرام است دفن كنید، راضی نیستم، پایین پا دفن كنید، اگر پیدا نشد پشت سر و اگر نه ببرید خارج شهر همان، همان جائی كه در باصطلاح مشهد است و مزاری در اوست، ببرید آنجا. بعد از فوت ایشان و اینكه غیر از آن جائی كه فعلًا هستند كه در همان دهلیز ورودی زوّار امام رضا علیه‌السّلام است. خیلی افراد از ما سؤال می‌كردند: آقا چرا این جا دفن كردی؟ چرا در حرم نبردی؟ چرا در آن جا، می‌گفتیم آقا این خواست خودشان است، وقتی خودشان می‌گویند ما را پایین پا دفن كنید خوب این دیگر در این جا چه فضولی می‌توانیم ما انجام بدهیم. مسأله خواست خودشان است. بعضی آمدند گفتند خوب آقا اگر در حرم بود بهتر بود سنگی داشت، چه داشت، تمام اینها آقا همه‌اش كثرات است، تمام اینها تخیلات است، شرافت و افتخار پدر ما به این است كه پائین پای امام رضا باشد، غیر از این باشد ما این بابا را قبول نداریم، آن چه كه ما از او دیدیم این بود. آن چه كه ما در زمان حیاتش دیدیم این بود و با عمل ثابت می‌كرد این مسأله را. ایشان وصیت كرد به ما كه وقتی كه من از دنیا می‌روم برای ما اعلامیه پخش نكنید، در مساجد فاتحه نگیرید، فقط سه روز در منزل، حتّی اقوام را هم خبر نكنید، برای چه از این طرف و آن طرف بیایند؟ چرا؟ فقط به ایشان اعلام كنید برای ما فاتحه بخوانند. بله فاتحه یك مسأله‌ای است كه بسیار خوب و مستحب هم‌است و انسان باید طلب رحمت و خیر و بركت برای افراد بكند و این مطالب را ایشان شوخی نمی‌كرد، جدّی می‌گفت. خب ما ایشان را می‌شناختیم دیگر، ما ایشان را به اثبات در قدم و احكام در قدم و موازین و مبانی ایشان را می‌شناختیم. این مسأله شوخی نبود. سه روز گفتند مستحب است اقامه عزا آن هم در منزل و بعد از سه روز تمام. اربعین برای من نگیرید، اربعین گرفتن حرام است، اربعین اختصاص به سیدالشّهدا دارد، شما هم جائی اربعین نروید، اربعین فقط مال سیدالشّهدا است. حتّی پیغمبر اربعین ندارد، امیرالمؤمنین اربعین ندارد، دارد؟ آیا امام صادق اربعین داشت، امام باقر داشت، فقط و فقط این اربعین اختصاص به سیدالشّهدا دارد، ما آمدیم این اربعین را داخل در سایر مسائل كردیم. برای اموات خودمان اربعین می‌گیریم. در كجای از اسلام نسبت به اربعین برای مرده دستور داریم! در كدام روایت فقهی ما راجع به این سنّت دستوری داریم ولو یك روایت! كجا بود یك همچنین مسأله‌ای، اربعین مال سیدالشّهدا است و بس، می‌گویند آقا چه اشكال دارد خوب اقامه یك مجلس عزاست! خب ثلاثین بگیرید، روز سی‌ام بگیرید، چرا اربعین می‌گیرید؟ روز دهم بگیرید، روز پنجاهم بگیرید، روز صدم بگیرید. مجلس، مجلس است دیگر، ترحیم هم ترحیم است. حتّی ایشان به ما فرمودند: سالگرد برای ما هم نگیرید، سالگرد مال امام است، این قدر نسبت به موازین، ایشان دقیق بودند. من جلسه امروزم را می‌خواستم اختصاص بدهم به‌شعارهائی كه باید در حكومت اسلامی آن شعارها مطرح باشد، انتخاب الفاظ و عناوین در حكومت الهی و حكومت انبیا چیست؟ چه عباراتی باید در حكومت مطرح باشد. چه كلماتی باید به مردم گفته بشود، و چه تعابیری باید در حكومت اسلامی آن تعابیر را بكار برد، ولی خوب بالأخره بحث به جای دیگر كشیده شد، ایشان می‌فرمودند: حتّی برای ما سالگرد نگیرید، سالگرد مال امام است، وفات امام، میلاد امام، مال امام است. لذا ما برای ایشان سالگرد نگرفتیم، فقط سال اوّل آن هم مختصر آن هم چنان در فشار قرار گرفته بودیم كه محاذیری بود. علی كلّ حال مسأله حتّی دست خود ما هم نبود و ما هیچ گاه برای ایشان دیگر سالگرد نگرفتیم. حتّی اگر در بعضی از اوقات خوب ممكن است مجالسی باشد به یاد ایشان ولی آن در روز نه صفر كه روز وفات ایشان است نیست، بر خلاف نظر ایشان است دیگر، ما كه نمی‌توانیم بر خلاف نظر عمل كنیم. این را می‌گویند ثبات در قدم، یعنی اصلًا برای خود، ولی خدا همین است! ببینید، ولی خدا فكر این را نمی‌كند بعد از من شخصیت من چه خواهد شد، بعد از من چه مسائلی پیش خواهد آمد.