حقیقت و جایگاه مسئلۀ مشورت در حكومت اسلام

می‌گویند وقتی كه در یكی از كشورها، برای نامزدی یك ریاست جمهور رأی گرفتند، اكثریت افراد مخصوصاً بعضی از طبقات خاص، گفته بودند فلان كس را ما نامزد می‌كنیم چون از نقطه نظر قیافه بهتر از آن یكی دیگر است. التفات كردید؟ این همان دوران طفولیت است. فرقی نكرده. یا اینكه الآن، فرض بكنید كه ما در همین ایران، چرا حالا دور برویم. در همین ایران. فرض بكنید كه الآن اكثریت، یا نگوییم حالا اكثریت، طبق آماری كه گرفته شده، غالب یا نصف یا در همین حدود، این مردم را جوانان تشكیل می‌دهند. خوب طبعاً جوان، به چه علاقه دارد؟ به همین امور بازی و ورزش و اینها علاقه دارد. اگر برای ریاست جمهوری، یكی از همین افراد بازی كنانی كه الآن دارند بازی می‌كنند، خودتان اسمش را بهتر می‌دانید. بنده كه تا حالا نگاه نكردم و از هیچ چیز هم خبر ندارم ، فقط همین قدر می‌دانم، در سفر دو سال پیشی كه ما مكّه مشرف شدیم در خدمت دوستان آقای شِروانی و جناب آقای خدابنده‌لو، در آنجا هم صحبت از بازی ایران بود. در بین آن حجّاجی كه در آنجا بودند او می‌گفت این بهتر است. این می‌گفت آن بهتر است. حتی یكی از آنها آمد، آقای شیروانی آورده بودش آنجا، در همان اتاق ما، كه یك قدری مزاح كنیم و یك قدری بخندیم، گفت حاج آقا، شما بلند شو بیا، تُو امجدیه، امجدیه است؟ یا اسم دیگر؟ سابق كه امجدیه بود. خلاصه شما بیا ورزشگاه، به جان خودت می‌بینی این طرفداران نمی‌دانم آبی، یا قرمز و اینها خیلی عاقلتر از آن هستند، می‌گفت: خودم می‌آیم می‌برمت. گفتیم: چَشم، در خدمتیم. حتماً فراموش نكن. التفات می‌كنید؟ خوب، این هم فرض بكنید یك مسأله، یك طرف.

اگر قرار باشد، یكی از اینها بیاید كاندیدای برای ریاست جمهوری بشود قطعاً او رأی می‌آورد. بدون هیچ شبهه‌ای، چرا؟ چون مُدركات یك جوان و مدركات افراد، در محدوده خاصّ به خودش است. آن تجاربی كه یك فرد عاقل و یك فرد خبیر و یك فرد دنیا دیده و یك فردی كه سرد و گرم روزگار را چشیده، آن تجربیات را طبعاً یك نوجوان، كه در سنین شانزده، هفده یا بیست سالگی بسر می‌برد ندارد. او از مسائل آینده اطلاع ندارد. او نسبت به افرادی كه با او در ارتباط هستند بینشش، ادراكش و بصیرتش، محدود است. پدر است كه تشخیص می‌دهد. بزرگ است كه تشخیص می‌دهد. اینها هستند كه آن مسائل آینده را می‌دانند. عواقب را می‌دانند، جوانب را می‌دانند. مسائلی كه می‌گذرد اینها می‌دانند. حالا شما بیایید مملكت را به دست كه بسپارید؟ به دست یك شخصی بسپارید كه این طور. خوب علی كلّ حال.