اهمیت نظم و تدبیر و جایگاه آن در زندگی انسان
18اما مرحوم آقا از اولین حرفی كه به آن فردی كه میآمد میزدند از آن اول گرفته تا بقیه دقت كنید از آن اول تا بقیه اول حرفی را كه میزدند این بود كه اگر نیتت برای خدا نیست نیا! اول برو نیتت را خالص بكن، با نفست ور برو، مطلب را پایینو بالا بكن. وقتی كه این مسأله برای تو تثبیت شد، وقتی كه نهایت قضیه برای تو روشن شد، بنا را بر این بگذار كه یك مسئولیت به تو نخواهند داد. بنا را بر این بگذار كه یك نفر تكریم تو را نخواهد كرد، بنا را بر این بگذار كه یك نفر كمترین احترامی به تو روا نخواهد داشت، وقتی كه دیدی حالا مساوی شد، حالا پاشو بیا آن وقت چند نفر میآیند؟ هیچی یك نفر هم نمیآید آن وقت بیا، این میشود «لایدبر العبد تدبیرا» بنده نباید تدبیری برای خودش در حكومت داشته باشد كه اینكار را بكنم برای این، این عمل را انجام بدهم. برای اینكه به این نتیجه برسم این عمل را انجام بدهم. برای اینكه به این منفعت برسم! نه عبد میگویند آقا برو جلو برو، بگویند: بایست. بگویند: حركت كن، حركت كن. عبد است بروم اینجا. چه كار دارد به اینكه الآن به نتیجه میرسد یا به نتیجه نمیرسد. چه كار دارد به اینكه اگر من این كار را انجام بدهم چه منافعی بر من مترتب خواهد شد. به این كار ندارد. چرا كار ندارد؟ چون به یك مطلب اهمی مشغول است او دیگر. تمام این حكومتها را ربات میبیند. او تمام این افراد را مهره میبیند اون تمام این جریانات را فقط در یك مسیل و یك نهری كه آن نهر در حال حركت است و میخواهد به دریا برسد. او دارد به دریا نگاه میكند، او دیگر فرد نمیبیند، او دیگر نماینده نمیبیند، او دیگر وكیل نمیبیند، او وزیر نمیبیند، او رئیسجمهور نمیبیند، او رهبر نمیبیند، او هیچ كس را نمیبیند، و فقط خدا را میبیند و بس. همین. آمدند بردند شكنجهاش كردند. بودند از این افراد! از این افراد بودند. خدا رحمت كند مرحوم آیت اللَه دستغیب را، ایشان از جمله افرادی بود كه من میتوانم بگویم ایشان مصداق این قضیه و این مسأله بود. بسیار مرد بزرگواری بود و من از این جهت اسم ایشان را میبرم كه خوب البته نسبت به دیگران اطلاع كافی ندارم. ولی چون ایشان را میشناختم و میشناسم و مقامات ایشان برای بنده محرز است، از این نقطه نظر ایشان از زمره این افرادی بود كه به این مطلب مرحوم آقا توجه داشت؛ بارها میفرمود: در شدائد هر وقت شیطان میخواهد بیاید و برای من شبههای ایجاد كند آن كلام آقا سیدمحمدحسین در ذهن من میآمد كه آقا نیتت را اول خالص كن بعد بیا! این همیشه جلوی من را میگرفت. خیلی خوب است دیگر. مسأله خیلی مسأله مهمی است تا اینكه یك نفر تمام این زحمات را برای این انجام میدهد كه وقتی كه به نتیجه رسید فلان پست را پیدا كند، فلان مقام را پیدا كند، اگر در فلان قضیه كاندیدش نكردند دیگر قلم را بردارد و هر چه میخواهد در روزنامه نثار كند. این میشود حكومت غیر انبیاء.

