
نظام تربیتى و تكاملى انسان بر اساس حفظ ظاهر و توجه به باطن
نظام تربيتي و تكاملي انسان بر اساس حفظ ظاهر و توجه به باطن می باشد. شرح فقره: قلت يا ابا عبداللَه ما حقيقة العبودية ...و لا يدبِّر العبد لنفسه تدبيراً. 1 – محور همۀ امور در كارها و اشتغالات افراد بايد بر اساس محوريت توحيد و حق باشد. 2 – نظام تكاملي عالم وجود بر اساس حفظ باطن بواسطه پوشش ظاهر است. 3 – مرد بدون در اختيار گرفتن همسر نميتواند به اهداف و مراتب كمالي كه هدف از خلقت اومی باشد برسد. 4 – تفسير آيۀ 21 از سورۀمبارکۀ روم: و من آياته اَن خلق لكم من اَنفسكم اَزواجاً لتسكنوا اليها. 5 – تفسير آيۀ 10 و11 سورۀ مبارکۀ نبأ: وجعلنا الليل لباساً و جعلنا النهار معاشاً. 6 – تأكيد مرحوم علّامه طهراني بر عدم خروج زن از منزل در هنگام شب بدليل آثار سوء نفساني. 7 – تفسير اين بيت ازخواجه حافظ شيراز رحمةاللَه علیه: روز در كسب هنر كوش كه هي خوردن روز دل چو آينه در زنگ ظلام اندازد 8 – نظام تربيتي و تكاملي پروردگار متعال براي انسان بر اساس حفظ ظاهر و توجه به باطن در دو مرتبه شب و روز ميباشد. 9 – مرحوم علّامه طهراني ميفرمودند: انسان در شب بايد از جلوات و فيوضات رباني پروردگار اخذ كرده و در روز آنها را در ارتباطات و اشتغالات خود به منصّۀ بروز و تحقق برساند. 10 – همۀ توفيقها و موفقيتهاي انسانها در عرصههاي مختلف فردي و اجتماعي به سبب لطف و عنايت و توجه پروردگار ميباشد.
نظام تربیتى و تكاملى انسان بر اساس حفظ ظاهر و توجه به باطن
4خدا میگوید ما این را قرار دادیم، ما این روش را قرار دادیم، ما امكانات برای اعتماد و سكونت را قرار دادیم، به شرطی كه شما هم پا به پای ما جلو بیایید ها! نه این كه شما به راهی بروید و او هم به راهی و بعد هم بگویید آرامش! نه خیر این خبرها نیست، درست شد؟ این سكونت كه در قرآن از او تعییر به لباس شده در یك آیه هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ در یك آیه وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها این سكونت كه لباس است این لباس برای این است كه آن قوای باطنی و آن استعدادهای باطنی كه قابلیت برای فعلیت دارد، قابلیت برای رسیدن به آن مرتبه نهایی دارد آن قابلیت و آن فعلیت باید در این زمینه برای انسان رشد كند، به حركت در بیاید و موجب برای رسیدن به آن فعلیتها بشود، یك همچنین زمینهای را اقتضاء میكند. حالا نسبت به مسائل خانوادگی و كیفیت ارتباطات اینها بحثهای دیگری را اقتضاء میكند كه انشاءاللَه در موقع خودش متذكّر میشویم. راجع به مسألهلَیل خداوند میفرماید وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً النبإ، ١٠ جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ یونس، ٦٧ شب را ما لباس قرار دادیم. یعنی چه؟ یعنی شب است كه موجب آرامش است، شب است كه موجب اطمینان و اعتماد است، شب است كه برای انسان حكم پوششی را دارد كه در سایه این پوشش نفس میتواند اندوختههای خود را حفظ كند، نفس میتواند دادههای خود را حفظ كند. چقدر ما در اسلام دستور داریم شب زود بخوابید؟ چقدر دستور داریم شب زود شام بخوریم و زود استراحت كنیم از آن طرف زود برخیزیم؟ چقدر ما دستور داریم شب جایی نرویم؟
مرحوم آقا رضوان اللَه علیه یكی از مطالبی را كه میفرمودند و این اگر مطرح بشود شاید خیلیها به این قضیه بخندند، آن افرادی كه فقط با ظاهر و با عالم ظاهر توجّه داشته اند، ایشان به طور كلّی نسبت به دایره مخصوص خودشان ممنوع كرده بودند كه زن شب از منزل خارج بشود و نسبت به دایره عام خب این را به عنوان یك امر ناپسند ... شب برای خروج از منزل نیست، حتّی توصیه میكردند به خود ما كه شب زود به منزلتان بروید. برای چه؟ فرض كنید كه شب این طرف و آن طرف میروید، مرد باید شب در منزل باشد، زن از موقع غروب دیگر نباید از منزل بیرون برود، اگر حرم میخواهید بروید صبح بروید، در روز بروید، شب برای چه میخواهید بروید؟ اگر مهمانی، جایی دعوت دارید در روز، در ظهر بروید، برای چه در شب؟
