توحید محوری و حق‌مداری در امور فردی و اجتماعی سالکان إلی اللَه

حالا ما برای این دنیا چه حسابی باز كنیم؟ برای آخرتی كه به اضافه یك عدد جبری بی‌نهایت آن را چه حسابی باز كنیم؟ وقتی‌كه از این دنیا می‌میریم، دستمان از دنیا كوتاه می‌شود، دیگر آنجا كه سرطان نیست، تمام می‌شود. تمام علوم پزشكی همه‌در آن دنیا تمام است و درش تخته است. تمام علوم مهندسی همه در آن دنیا تخته است. ساختمان را ملائكه می‌سازند. نه نیاز به آرشیتكت و نه نقشه داریم، حمام را كجا بگذاریم؟ دستشویی كجا باشد؟ اتاق مهمان كجا باشد؟ اینجا نشت كرده، آنجا چاهش درآمده، نه! ملائكه می‌سازند. ملائكه هم وقتی بسازند، خوب می‌سازند. بسته به اینكه چقدر ما جلو آمدیم، به همان مقدار هم ملائكه مایه می‌گذارند. آنجا نسبت به ما هم كار ما كساد است. آنجا دیگر به شما قول می‌دهم نه نماز است، نه روزه است، نه خمس است، نه زكات است، نه حجی، هیچی دیگر نیست! ما هم باید برویم پی كارمان! همه در آن دنیا پرونده را باید دست بگیریم برویم دنبال پرونده‌مان. آنچه را كه در این دنیا بود، تمام شد.

هر اشتغالی كه در این دنیا بود تمام شد، اگر پزشك بودی تمام شد، مهندس بودی تمام شد، تاجر بودی تمام شد، كاسب بودی تمام شد، مدیر بودی تمام شد، رئیس بودی تمام شد، حاكم بودی تمام شد، فقیه بودی تمام شد، ولی فقیه بودی تمام شد، مرجع بودی تمام شد، طلبه بودی تمام شد، هرچه بودیم در این دنیا تمام شد. مثل چه؟ زود بگویید! مثل حج! خدا نشان می‌دهد. حج، خدا یك مورد می‌آید به ما صاف نشان می‌دهد تو این دنیا. برای كسانی كه احرام می‌بندند می‌توانند عمامه بگذارند؟ نمی‌توانند! می‌توانند كلاه سرشان بگذارند؟ نمی‌توانند. می‌توانند پرونده‌ها و مدرك‌ها و چیزهایی كه به دست آوردند، با خودشان به گردنشان‌آویزان كنند؟ نمی‌توانند نه آقاجان! اینها را بگذار در خانه، فقط یك ساك دست بگیر دو حوله در آن باشد، یكی بگذار روی دوشت، یكی به كمرت ببند، همین است. مدرك‌هایی كه گرفتی مربوط به طهران و مربوط به كار و كسبت است. عناوین و بیا و برو و حضرت آقا و رئیس و مدیركل و همه اینها برای اتاق كارت است.