توحید محوری و حق‌مداری در امور فردی و اجتماعی سالکان إلی اللَه

پس اینكه ما الان از خواب بیدار شدیم، این معنایش این است كه خداوند نعمت یك روز مجدد را به ما عنایت كرده، یك روزی كه می‌توانیم روی این روز حساب باز كنیم. این را خدا به ما داده، یك چیزی هم از ما طلب می‌كند: خلاف رضای من در امروز انجام نده! آن را من به تو دادم، این هم نتیجه‌اش! تو هم یك كاری برای من بكن! شرط كه یك‌طرفه نمی‌شود! مشارطه یك‌طرفه نمی‌شود. تو هم برای رضای من خلاف رضای من را امروز انجام نده! این می‌شود شرط طرفینی، خدا می‌گوید: قبول كردم. تو خلاف رضای من را انجام نده، من هم امروز را یك پله برای ترقی تو در آن دنیا قرار می‌دهم، قبول؟ بسیارخوب امضا می‌كنند، ما حركت می‌كنیم. یك ساعت از صبح می‌گذرد، دو ساعت از صبح می‌گذرد، باید بر اساس آن مشارطه حالا مراقبه كنیم. این می‌شود جزء دوم. باید مراقبه داشته باشیم.

جزء سوم این است كه در شب بنشینیم نسبت به اعمالمان بررسی كنیم! نسبت به كارهایمان بررسی كنیم. این كارهایی كه در امروز انجام دادیم كدامش درست بود، كدامش غلط؟ همین‌طوری نرویم بخوابیم لحاف را بكشیم سرمان. نه! حالا نسبت به مسائل خواب و نسبت به مسائل شخصی مطلب داریم كه قبل از اینكه به خستگی برسیم، باید به رختخواب برویم نه اینكه باید خستگی باشد، نه اینكه كاملًا توان بیداری به اتمام برسد، آن‌موقع انسان برود. نه! اینها درست نیست؛ برای هر موقعیتی انسان باید وقت خاص به خود و حال خاص به خود را اختصاص بدهد. همین‌طوری نرویم بخوابیم! نه! خواب هم یك مرتبه است. حالا كه می‌خواهی در خواب بروی، نفْست می‌خواهد از عالم ماده به سمت عالم ملكوت و برزخ و مثال حركت كند. یك برنامه‌ای برای او است، نه اینكه همین‌طوری خوابیدیم. این‌قدر نشستیم، نشستیم، مثل اینكه باتری تمام می‌شود و سر می‌افتد. نه این‌جوری كه نیست! نباید گذاشت انسان باتریش تمام شود و بعد سرش را بیندازد. یك مقداری صبر كنیم، مجال برای چند دقیقه بیدار بودن، ده دقیقه بیدار بودن، پنج دقیقه بیدار بودن، با توجه، به خواب برویم. آن توجه و نحوه به خواب رفتن، با نحوه به خواب رفتن‌ها آن‌وقت فرق می‌كند. هركدام از اینها حساب خاص به خودش را دارد. مطلب زیاد است. ان‌شاءاللَه اگر در آینده خداوند توفیق داد راجع به این مسائل به مقدار وسع و دانایی و ظرفیت صحبت خواهیم كرد.