تعهد و التزام به حقوق الهى و خلقى

مرحوم آقا رضوان اللَه علیه در زمانی كه به مشهد مشرف شده بودند و هجرت كرده بودند، یادم می‌آید یك روز یكی از اقوام نزدیك ما كه او هم از اهل علم است به مشهد مشرف شده بود و ما به اتفاق مرحوم آقا به دیدن ایشان رفتیم. فردی بود كه نسبت به بعضی از كارها اعتراض داشت، نسبت به بعضی از مطالب مرحوم آقا اعتراض داشت، نسبت به عدم دخالت ایشان در بعضی از مسائل اجتماعی اعتراض داشت، نسبت به نحوه تربیت ایشان و ارتباط ایشان با افراد اعتراض داشت، این مسائل در ذهنش بود. ایشان در ضمن صحبت با آن شخص این مطلب را فرمودند: شما می‌دانید ما برای چه به مشهد آمدیم؟ و برای چه از آن قضایا و مسائل خود را كنار كشیدیم؟ می‌دانید برای چه؟ ما دیدیم این مردم در میان كوچه و خیابان آمدند، در مقابل نظام ظلم و ستم با نظام شاهی مقابله و مبارزه كردند به دنبال حق آمدند، به دنبال تثبیت و تحقیق اسلام آمدند، نظام شاه كه نظام اسلام نبود، نظام شاه نظام كفر بود.

ایران در زمان سابق كه ایران اسلامی نبود، نظام ستم و ظلم و نظام كفر بود، این مردم آمدند نظام اسلامی را پیاده كنند، این مردم آمدند با جان‌های خودشان اعلان كنند كه ما می‌خواهیم آنچه كه رسول خدا فرموده است در این مملكت بیاید، آنچه كه مورد نظر امام زمان علیه‌السّلام است در این مملكت پیاده بشود، آنچه كه مورد نظر قرآن است در این مملكت بیاید، آن عدالت متوقع علی در این مملكت‌بیاید، آن عبادت امام سجاد بیاید در این مملكت، آن علم امام باقر و امام صادق بیاید در این مملكت، آن امام شناسی و توحید شناسی و معاد شناسی و معارف شناسی اسلامی، نه من درآوری آن بیاید در این مملكت، مردم مگر برای اینها قیام نكردند؟ مگر مردم برای اینها خون ندادند؟ مگر مردم برای اینها جهاد نكردند؟ ما دیدیم مردم آمدند خون دادند، جهاد كردند، مبارزه كردند آن كفر را از بین بردند، آن ظلم را از بین بردند، الآن نظام اسلامی محقّق شده چیزی در دست مردم نیست. حالا ما آمدیم به این حكومت رسیدیم حالا چه كنیم؟ حالا آیا امامان را شناختیم؟ آیا معاد را شناختیم؟ آیا توحید را شناختیم؟ آیا به حقائق اسلام رسیدیم یا نه؟ درست مثل یك ساختمانی می‌ماند كه یك شخصی می‌خواهد بیمارستانی بسازد، ما تصور می‌كنیم همین كه یك پی و بنایی بالا رفت و اتاق‌ها تنظیم شد و ساختمان آماده شد این شد بیمارستان، نه تازه اوّل كار این بیمارستان است، تازه این بیمارستان پرسنل می‌خواهد، پزشك می‌خواهد نِرس می‌خواهد، پرستار می‌خواهد، تخت می‌خواهد، دارو می‌خواهد، عكسبرداری می‌خواهد، آزمایشگاه می‌خواهد، شخص متخصّص می‌خواهد، فوق متخصّص می‌خواهد، هزار تا اهل خِبره می‌خواهد، بودجه می‌خواهد، مال می‌خواهد، ارتباط می‌خواهد، تعلّق می‌خواهد، مدیریت می‌خواهد. تمام این مسائل و مشكلات تازه بعد از ساختمان این بیمارستان است، تصور ما این است كه وقتی تمام شد دیگر ساخته شد و بعد هم یك تابلو هم بزنیم بیمارستان كذا، نه این‌طور نیست.