كیفیت تنظیم روابط و ارتباطات در محیط داخل و خارج منزل

مگر در داستان بلعم باعورا در آیه قرآن نداریم كه‌ ... عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً الكهف، ٦٦ ما به او علم دادیم از لدّنا از پیش خود، آن علومیكه به افراد دیگر نمی‌دهیم. این علم داشت مستجاب‌الدعوه بود دعا می‌كرد دعایش مستجاب می‌شد، هر دعاییكه می‌كرد دعایش مستجاب می‌شد. اما آمد این علم را بر علیه ولی خدا به كار برد، بر علیه حضرت موسی به كار برد. خدا دیگر اینجا غیرتش اجازه نمی‌دهد؛ تو از من گرفته‌ای داری بر علیه ولی من به كار می‌بری؟ این‌نمی‌شود. این بنده خدا هم به همین مصیبت مبتلا شده بود. یك مسائلی را درككرده نگاه می‌كند، می‌بیند می‌شنود مطالبی را از اسرار می‌شنود، خدمت آقا می‌نشینیم كِیف می‌كنیم، صحبت می‌كنیم می‌گوییم می‌خندیم، بله در آن مجلس بودیم چقدر مطالب خوبی فرمودند! چه استفاده‌ها كردیم. بنده خدا استفاده نكردی دارد به سَرت می‌آید خبر نداری! همین‌طوری، اگر تو بلند شوی بروی و این تلخی عدم مصاحبت را بچشی و جرعه‌های مُرّ و تلخ فراغ را هضم كنی و فرو ببری آن برایت دارد كار انجام می‌دهد، آن دارد برایت كار می‌كند، مسئله سلوك این است آقاجان! نه اینكه نشستن و حال كردن و گفتن و خندیدن و دعا خواندن، این نیست!

مسئله سلوك بیرون كشیدن نفس است از همه تعلقّات چه دنیوی چه اخروی، چه تعلقّات دنیوی، آنهاییكه در آنجا نشسته‌اند قصه كلیله و دمنه كه نمی‌گفتند. مسائل، مسائل الهی بود ولی مسائل الهی وقتی الهی است كه الهی باشد. همین مسائل الهی اگر در غیر از جایگاه خودش بخواهد قرار بگیرد می‌شود شیطانی و دیدید كه چه به سرش آمد. چرا به سرش آمد؟ به خاطر همان شب‌هایی بود كه نرفت.

حتی مرحوم آقا می‌فرمودند كه او بعضی از موارد هم در مقام ردّ برمی‌آمد و حرف ایشان را گوش نمی‌داد و در آنجا می‌ماند و ایشان هم كارش نداشتند و به یك نحو دیگری عمل می‌كرد كه آن جای گفتنش نیست. درحالی‌كه استاد همه جوانب را دارد نگاه می‌كند و این مطالب را كه می‌گوید نفعش به خود این برمی‌گردد، به استاد چه مربوط است، آن دو سال دیگر زنده است بعد هم از دنیا می‌رود. مگر نرفتند؟ آن شخص الآن زنده است استادش هم از دنیا رفته. به درد آن نمی‌خورد چه گیر آن می‌آید؟ آن دارد به درد خودش می‌گوید این برای راه تو برای مسیر تو، برای بیرون آمدن از این نقطه‌های خلاء و برای بیرون آمدن از این‌نقطه‌های جهل و فعلیت تو و كمال تو، اینكه من می‌گویم خوب است، می‌گویی نه، من این‌طور خوشم می‌آید. خب برو بكن خوشت می‌آید خوب برو بكن.