ساختار وجودى مرد و زن و هدف از خلقت ایشان‏

یا اینكه در آیه شریفه می‌فرماید: ... وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ‌ العنكبوت، ٦٤ خانه آخرت و روز قیامت و موقعیت قیامت حیوان و زندگی است. این حیات ظاهری یك تحركات است. اگر ما به جای خودمان فرض كنید كه یك چیزی مثل خودمان حركت كند، یك رباتی بیاید به جای ما راه برود، آن هم راه می‌رود دیگر، الآن مگر درست نمی‌كنند؟! یك ربات درست می‌كنند از این اتاق وارد می‌شود به آن‌طرف نگاه می‌كند می‌رود نگاه می‌كند هرجایی كه خالی است می‌نشیند. اگر شما نگاه بكنید تشخیص می‌دهید این انسان است؟ ما تشخیص نمی‌دهیم، تشخیص نمی‌دهیم اگر به صورت یك انسان درست كنند. از در وارد می‌شود نگاه می‌كند كاملًا فركانس می‌فرستد، می‌گیرد، می‌فهمد كجا نقطه خالی است، می‌رود قشنگ یك سر سوزن این‌طرف و آن‌طرف هم نمی‌نشیند، از ما هم دقیق‌تر می‌نشیند. می‌نشیند یك جای خالی، صورتش را هم مثل انسان درست می‌كنند. این زنده است؟ این زنده نیست.

ما در این دنیا اگر در جهل حیوانیت و در جهل ارزش‌های انسانی حركت كنیم عین همین ربات هستیم، به او یك برنامه می‌دهند طبق برنامه عمل می‌كند. ما هم همین، ما هم عین آن هستیم. آیه چه می‌فرماید؟ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ‌ آخرت حَیوان و زندگی است؛ یعنی ای بشری كه در اینجا بدون توجه به آخرت حركت می‌كنی، تو مثل همان ربات می‌مانی، مثل همان ربات هیچ فرقی نمی‌كنی، زندگی نداری، مغزت پوك و پوچ و در آن هیچ نوع از ارزش‌های انسانی وجود ندارد. فقط بر اساس خودیت، محوریت، جلب منافع، همین‌طوری تا یك حدی برسی و بعد تمام. این همان است، مرده هم حركت می‌كند، مرده حركت می‌كند.

در اینجا آیه می‌فرماید: ما اینها را احیاء می‌كنیم زنده می‌كنیم، از عالم موت و بی‌تحركی و بی‌شعوری و بی‌احساسی در می‌آوریم. ما خودمان هم می‌توانیم افراد را امتحان كنیم دیگر، شما با افراد صحبت كنید، با افراد مختلف حرف بزنید، با آنها بنشینید ببینید فكر اینها چیست؟! در چه عالمی فكر می‌كنند. صبح كه از منزل می‌خواهند بیایند بیرون به دنبال چه هستند؟! این را بگیریم و آن را بزنیم، این را ببندیم، این را بگیریم و شب برگردیم در خانه، این حیوان است دیگر، همین. هیچ چیز دیگر مطرح نیست. بیشتر پول در بیاورند، بهترخرج كنند، بهتر بخورند، بهتر بخوابند و بعد هم خداحافظ تمام شد. تمام شد مسئله، این می‌شود همان حیوان. خداوند به این افراد می‌گوید: مَوتی! در آیه می‌فرماید: ای رسول من، تو نمی‌توانی به مَوتی چیز یاد بدهی‌ إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى‌ النمل، ٨٠ تو به مردگان نمی‌توانی بشنوایانی، به مردگان نمی‌توانی بقبولانی، به مردگان نمی‌توانی بفهمانی، اینها مرده‌اند، چرا مرده‌اند؟ چون مثل گچ می‌مانند، مثل مجسمه می‌مانند، آن انسانیت در وجود آنها نیست.