ساختار وجودى مرد و زن و هدف از خلقت ایشان‏

آیه دیگری كه بسیار عجیب است؛ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‌ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ ... النحل، ٩٧ ببینید دوباره می‌گوید وَ هُوَ مُؤْمِنٌ‌ یعنی عمل صالح باید در حال ایمان باشد. اگر یك مردی برای زن و برای بچه‌ها و عائله خودش یك خدمتی كرد و این خدمت را برای نیاز خودش انجام داد كه نیاز به زن دارد، نیاز به زندگی دارد، نیاز به تشكیل خانواده دارد، اگر برای نیاز این كار را انجام داد خیلی هنر نكرده است، كار مهمی انجام نداده است. من نمی‌گویم نكنید! نه، باید انجام بدهید. ولی صحبت در این است كه چرا انسان بهتر را انجام ندهد؟! حالا كه قرار بر این است كه انسان این عمل را انجام بدهد، این اموال را صرف بكند، این وقت را برای آنها بگذارد، از خودش مایه بگذارد، چرا فكرش را تصحیح نكند كه به یك نفعی برسد؟ چرا بخواهد به مرتبه مادون و به مرتبه حیوانیت [راضی شود]، یك حیوان درنده هم برای بچه‌هایش كار می‌كند. شما شیر را ببینید! اگر یك شخصی یا یك حیوانی بخواهد در آن محدوده دخالت كند، حمله می‌كند. فیل را ببینید، حیوانات را ببینید، حتی یك كبوتر وقتی‌كه بچه می‌گذارد، شما اگر بخواهید دستتان را نزدیك آن كنید، نوك می‌زند. یعنی می‌گوید: من در این حریم خودم متعهد هستم، نسبت به بچه‌های خودم علاقه دارم. اما همین كبوتر وقتی‌كه بچه‌هایش بزرگ می‌شوند، می‌زند از قفس بیرونشان می‌كند اینجا چه كسی كبوتر دارد؟ می‌داند دیگر، خب همه خندیدند، لابد ... یعنی چه؟ یعنی این كبوتر در نظام تعلّق و تربیت خودش تا وقتی با بچه‌های خودش هست كه احساس مادری را نسبت به آنها داشته باشد چون خود من هم دیدم وقتی‌كه بزرگ شدند، شما برای چه در قفس ما هستید؟! بلند شوید بروید پی كار و زندگیتان، می‌زند بیرون می‌كند. ولی پدر و مادر این‌طور نیستند.

مرحوم آقا رضوان اللَه علیه می‌فرمودند: یكی از بزرگترین اشتباهاتی كه بسیاری از افراد حتی بسیاری از علماء مرتكب می‌شوند كه خودشان هم اسم می‌بردند و ما هم می‌شناختیم این است كه پدر و مادر احساس می‌كنند فقط تا مادامی كه فرزند آنها در طفولیت بسر می‌برد و احتیاجی به سرپرستی ظاهری آنها دارد مكلّف و متعهد هستند، درحالی‌كه پدر و مادر تا دم مرگ، حتی اگر فرزندشان بشود هفتاد ساله و پدر نود سالش باشد باز، متعهد است و باید او را زیر نظر بگیرد، باید متوجه باشد، نه اینكه فرض كنید كه بچه بزرگ شده است مثل این غربی‌ها خودش می‌فهمد، ما كاری به كارش نداریم. چی كاری به كارش نداریم؟ این چیزی سرش نمی‌شود. نه دیگر بزرگ شده است خودش تشخیص می‌دهد! خودش سعادت خودش را تعیین می‌كند! اختیار با خودش است!