برنامه‌هاى تربیتى اسلام برای نهاد خانواده

وقتی رسول خدا اشاره به ماه می‌كند و آن را دو نصف می‌كند، خداست كه دارد این كار را انجام می‌دهد. منتها ما آن چشم باطن را نداریم نگاه به این قیافه رسول خدا می‌كنیم می‌بینیم این دارد اشاره می‌كند، و درست هم هست. هم رسول خدا این كار را می‌كند و هم «او» این كار را انجام می‌دهد. رسول خدا انجام می‌دهد بالأخره ما شكل و شمایل رسول خدا را داریم مشاهده می‌كنیم، اشاره او را داریم مشاهده می‌كنیم، قابل انكار نیست. «او» این كار را انجام می‌دهد؛ او این نیرویی را در این به وجود آورده كه این را انجام بدهد. آن منشأ را پیچش را ببندد هرچه رسول خدا اشاره كند نمی‌تواند كاری كند. كره ماه هم برود نمی‌تواند این كار را بكند، حالا چه برسد از زمین. آن نیرویی كه آمده در نفس رسول خدا و اشاره می‌كند آن نیرو از چشمان ما مخفی است.

امام رضا علیه‌السّلام كه وقتی اشاره می‌كند آن عكس شیری كه بر پرده است تبدیل به یك شیر می‌شود، چه كسی این كار را انجام می‌دهد؟ امام رضای تنهای بدون خدا دارد انجام می‌دهد؟ آن امام رضا نمی‌تواند حتی یك لقمه بردارد. اگر امام رضای متصل به ولایت خدا دارد این كار را انجام می‌دهد، پس آن حقیقت واقعی، آن حقیقتی كه در پس پرده از چشمان ما مخفی است، الان این كار را انجام می‌دهد منتها از چشم امام رضا كه مخفی نیست دارد انجام می‌دهد. اگر در كنار امام رضا هم یك عارفی بنشیند و كار امام رضا را تماشا كند، احساسی می‌كند ماورای احساس من و شما، احساس ما محصور و مغلول، بسته شده در عالم ظواهر است، احساس و تفكّر ما محبوس در عالم مادّه و ادراكات عامیانه دور از حقیقت است، این احساس ماست. می‌گوییم: عجب! نگاه كن ببین یك آدم معمولی از عكسی كه در پرده هست، یك شیر درست كرد چشم بندی هم نبود آمد ترتیب طرف را داد و زمین را هم لیسید و بعد وقتی‌كه قضیه تمام شد، مأمون هم غش كرد افتاد و وقتی‌كه به حال آمد دید نه هیچ خبری نیست.