برنامه‌هاى تربیتى اسلام برای نهاد خانواده

اینكه می‌گوییم احكام اسلام بر پایه فطرت است این است. آن زن یهودی الان فطرت دارد، از احكام ائمّه خبر ندارد، ولی وقتی به فطرتش نگاه می‌كند می‌بیند. نه! رفته همه جا را هم گشته، در جاهایی دست انداخته كه بسیاری از ماها هم نرفتیم در آنجا دست بیندازیم، ولی در تمام اینها به این نكته می‌رسد. می‌گوید: من سعادت خودم را در این می‌بینم كه شوهر من آنچه كه می‌گوید بپذیرم و بچه‌هایم را اداره كنم. اینها مهم هستند، اینها فردا می‌خواهند در جامعه بیایند. ببینید، همانی را كه روایات می‌گوید. پس روایات نیامده خلاف بگوید، روایات آمده نیازهای فطری بشر را مطرح می‌كند، نیازهای واقعی را دارد مطرح می‌كند. امثال اینها یكی دوتا نیستند.

ما نباید كاری انجام بدهیم كه در ارتباط با محیط عائلی خود، روزنه‌های رشد دینی آنها را ببندیم. خیلی این مسئله مسئله مهمی است. همین‌طور زن نباید باعث بشود كه پرداختن به مسائل عبادی او را از پرداختن به‌مسائل دیگر زندگی باز بدارد. عبادتی را كه زن انجام می‌دهد باید آن عبادت در راستای اطاعت از خدا شكل گرفته باشد و الّا چندان فائده‌ای ندارد؛ قرآنی كه می‌خواند باید بداند كه این قرآن را برای كه می‌خواند. نافله‌ای كه می‌خواند باید بداند كه این نافله را برای كه می‌خواند، برای خدا می‌خواند. اگر شوهر تو بگوید الان نافله نخوان و برو فلان غذا را درست كن! این زن باید برود فلان غذا را درست كند، نباید نافله بخواند. نافله را می‌تواند با خودش در راه هم بخواند. موقعی كه دارد آشپزی می‌كند می‌تواند نافله را بخواند. ثواب او را درست به همین مقداری می‌دهند كه بایستد بخواند. مگر خدا نباید قبول كند؟ خدا می‌گوید اگر برای من می‌خوانی، من می‌گویم باید این را انجام بدهی.

شوهر می‌تواند زن را از انجام مستحبّات نهی كند. زن می‌خواهد روزه مستحبّی بگیرد، شوهر می‌تواند بگوید نباید بگیری و زن نباید بگیرد. جائز نیست، نمی‌تواند بگیرد. حالا بعضی‌ها هستند ان‌شاءاللَه در میان ما كه نیستند می‌خواهند بر همان افكار و سلیقه و خط و مشی خود حركت كنند، بعد از آنجا كه می‌بینند نمی‌توانند به ندای وجدان خودشان پاسخ بدهند. چگونه از عهده پاسخ به تمرّد از احكام خدا بربیایند، خودشان را می‌آورند به عبادات متمایل می‌كنند. نه جان من! این ره كه تو می‌روی به جای دیگر است ترسم نرسی به كعبه ای اعرابی.