نحوۀ ارتباط و کیفیت تأثیر نفس و عمل انسان بر یکدیگر

یعنی یك خلاف! خُب بچه گریه می‌كند كه گریه می‌كند، چرا انسان باید این‌طور بكند؟! چرا انسان باید این برخورد را بكند؟! به نحو دیگر و به‌طور دیگر با لطافت و با ظرافت می‌تواند او را منصرف كند. ما می‌گوییم آقا یك بچه دو سه ساله است، عیب ندارد، یكی بزن تو سرش آرام می‌شود، ساكت می‌شود برود! نه آقا! یعنی چه بزن توسرش؟! این بنده خداست! این امانت خداست! این حرفها چیست؟! هر كسی برای خودش حسابی دارد، هر كسی برای خودش كتابی دارد. حالا به خاطر اینكه فرزند شما شده هر كاری را می‌توانید بكنید؟! حالا چون این زن عیال شما شده هر ظلمی را می‌توانی روا داری؟! نه! این‌طور نیست! این هم كه دیگر شعبده نبود چشم بندی كه نیست، می‌گوید پریروز كه در بغداد داشتی میرفتی چكار می‌كردی؟ حالا او می‌داند، آن كسی كه او را می‌بیند، می‌داند منتها نمی‌خواهد ... من دیدیم تو در آسمان چهارم هستی یك مرتبه نزول كردی و زمین خوردی! چكار كردی؟! یك عمل ساده، یك عمل كوچك، یك خطا كه اصلًا همه ما تعجب می‌كنیم این هم اصلا چیزی هست؟! خیلی مهم است آقا! خیلی باید مواظب خودمان باشیم، خیلی مواظب حركات خودمان باشیم، خیلی مواظب سكنات باشیم.

راه دقیق است و عالم روی حساب؛ همان‌طوری كه تمام نظام عالم ماده بر اساس ربط ریاضی دقیق، كه یك میل از جای خود نباید حركت كند. این كره زمین دور خورشید می‌گردد این‌طوری كه امروزی‌ها می‌گویند ٣٦٠ روز هم طول می‌كشد! اگر قرار باشد در این حركتی كه می‌كند به اندازه یك میل از موقعیت خودش انحراف پیدا بكند فاصله چقدر خواهد شد؟ فوراً ضریب بگیرید! دارد حركت می‌كند، با چه سرعت‌دور خورشید می‌گردد، یك میل حركت می‌كند یك دفعه در عرض ده دقیقه با سیاره مشتری برخورد می‌كند، هر دو متلاشی می‌شوند. این نظام همان‌طوری كه با این كیفیت دارد حركت می‌كند، همین‌طور آن عوالم معنا هم با همین نظام دارد حركت می‌كند. دقیق، آدم نماز می‌خواند، می‌بیند حال ندارد. آدم می‌خواهد روزه بگیرد، می‌بیند روزه برایش فایده ندارد. آدم می‌خواهد قرآن بخواند می‌بیند نمی‌فهمد، توجه ندارد! خُب یك نگاه به عقبت بكن! ببین چه كردی! ببین امروز با بچه‌ات چطور برخورد كردی! ببین امروز با عیالت چطور برخورد كردی! ببین امروز با مشتری چطور برخورد كردی! با رفیقت چطور برخورد كردی! فلان حرف را زدی، فلان كار را انجام دادی! این را می‌گویند مراقبه، مراقبه یعنی این. یعنی انسان خود را در یك وضعیتی قرار بدهد كه از خود حساب بكشد. مطلب را آن‌طوری كه می‌بیند باید انجام بدهد البته تا حدود امكان، ما نمی‌گوییم صد در صد، تا آن مقداری كه بتواند تا آن مقداری كه قدرت دارد.