نحوۀ ارتباط و کیفیت تأثیر نفس و عمل انسان بر یکدیگر

 رسول خدا نشسته بودند یكی از اصحاب یك جوانی بود، آمد از آن حضرت سؤال كرد گفت یا رسول‌اللَه چرا مسئله به این كیفیت است، چرا قضیه به این نوع است؟ ما در كنار شما نشسته‌ایم مطالب شما را می‌شنویم، خود را بین زمین و بین آسمان احساس می‌كنیم، روح خود را معلّق می‌بینیم، با گفتار شما حالت نئشه روحانی و حالت مستی روحانی برای ما پیدا می‌شود، از همه تعلقات دنیا كنار می‌رویم، در آن حالت فقط به آن جنبه روحانی توجه داریم، با فردی كه آمده تفاوت داریم، وجود خود و حقیقت خود را غیر آنچه كه اول بود می‌یابیم، اما همین‌كه از پیش شما خارج می‌شویم، چشممان به یك زن كه می‌افتد، تمام آن حالاتی كه پیش شما داریم از دست می‌دهیم! همه را از دست می‌دهیم!

 حضرت چه فرمودند؟ لَو بَقیتُم عَلی هذَه الحال لَرَأیتُم ما أری وَلَسَمِعتُم ما أسمَع‌¹ اگر برآن حالتی‌كه پیش من باشید مداوت داشته باشید و وقتی بیرون می‌روید زمام نفس را از كف ندهید و مواظب اعمال و رفتار خود باشید، آنچه را كه من می‌بینم شما هم می‌بینید و آنچه را كه من می‌شنوم شما هم می‌شنوید. این كلام، كلام رسول خداست‌ها! حضرت جدی گفته یا نه؟! حضرت می‌خواهد این را بفرماید كه انكشاف این عوالم و باز شدن این مطالب اختصاص به من ندارد. یك عالم واقعیتی است، هركه وارد بشود می‌بیند، هركه وارد نشود نمی‌بیند. راهش هم این است. نمی‌خواهی ببینی نبین! من رسول خدا این راه را رفتم و رسیدم و الان دارم می‌بینم، شما هم برو و برس و ببین! و شرط دارد، راه دارد. اگر بر این حالت باقی بمانید آنچه را كه من می‌بینم شما هم می‌بینید و آنچه كه من می‌شنوم شما هم می‌شنوید.

 جوان دیگر می‌آید خدمت رسول خدا: یا رسول خدا! تا زمانی‌كه این زنان با این وضعیت در كوچه و خیابان‌های مدینه تازه آن‌طور نه مثل الان، آن زمان حركت می‌كنند تو امید نداشته باش كه روح ایمان در دل ما رسوخ پیدا كند. یك نظر! آن‌وقت الان، انگار نه انگار زن دارد صحبت می‌كند سیصد نفر هم همین‌طور دارند او را تماشا می‌كنند!